به گزارش اسرار، موسیقی پاپ بهعنوان یکی از مردمیترین گونه موسیقی در جهان، همواره با استقبال حداکثری از سوی مردم مواجه بوده است. این میزان استقبال سبب شده تا در هر دورهای، بر میزان فعالان این صنعت افزوده شده و جریانسازیهایی متفاوتی حول این پدیده محبوب شکل بگیرد.
در ایران اما این جریانسازی سترگ با نسل دوم فعالان موسیقی پاپ پس از انقلاب رقم خورد. حمید غلامعلی، بیژن خاوری، مهرداد کاظمی و عباس بهادری، بهعنوان نسل نخست موسیقی پاپ کشور، پرچمداران موسیقی پاپ در دهه ۶۰ و نیمه نخست دهه ۷۰ بودند. خوانندگانی که فعالیت مستقل چندانی در بازار مستقل موسیقی نداشتند و همکاری آنها با صداوسیما سبب شد تا چیزی که آن زمان موسیقی پاپ شناخته میشد، به مردم معرفی شود. فضای تماتیک آهنگهای آن زمان یا از مصادیق طبیعت بود و یا در ستایش نوعدوستی. عشق زمینی، تقریبا خالی از ایماژ بود و تنظیمها، به باورپذیری چنین مفاهیمی در ذهن مخاطبان، کمک شایانتوجهی میکرد.
این مدل موسیقی درست نقطه مقابل موسیقی لسآنجلسی بود که خلاء مفاهیم عشقهای زمینی را برای مخاطب پر میکرد. با ورود نسل دوم خوانندگان پاپ به پرچمداری محمد اصفهانی، علیرضا عصار، خشایار اعتمادی، حسین زمان، شادمهر عقیلی، گروه آریان، قاسم افشار، محمدرضا عیوضی و… ورق تا حدودی زیادی به نفع موسیقی پاپ داخل برگشت. در این دوره، فنر استعدادهای درخشانی که عمدتا در حوزه آهنگسازی تخصص داشتند اما اجازه فعالیت مستقل پیدا نمیکردند، رها شد و خلاقانی چون فواد حجازی، شادمهر عقیلی و بهنام ابطحی، فضای مدرنی را برای آهنگسازی و تنظیم قطعات خلق کردند. برخی گشایشهای مضمونی نیز سبب شد تا این جنس موسیقی، با استقبال قابلتوجهی از جانب مخاطبان مواجه شود.
10 ژانویه 2025 - 17:01
موسیقی پاپِ امروز؛
مقایسه شرایط تولید و ارائه قطعات موسیقی پاپ در دوران کنونی با نسلهای قبلتر از خود نشان میدهد که این گونه موسیقایی، همچنان در حال تجربهاندوزی در یک فضای ایزوله آزمون و خطاست. وضعیتی که امروز در موسیقی پاپ کشور استحاله یافته، حاصل «بلبشو» و «شلختگی» نیست بلکه شمایلی از یک مکانیسم نرمال است که بازتابی متناسب با فضای اجتماعی و روابط انسانی ارائه میدهد.
ثبت دیدگاه