آخر هفته گذشته، مجسمه «زانوزنندگان در برابر ایران» در میدان انقلاب نصب شد که تصویر شاپور اول ساسانی، پادشاه ایران، و والرین، امپراتور روم را به نمایش میگذارد.
این مجسمه توسط پیام قانع ساخته شده است و حتی پیش از نصب نیز نسبت به روند ساخت آن نقد وارد بود، به گونهای که بنابر آنچه منتقدان میگفتند این پروژه بدون برگزاری فراخوان تخصصی، بدون مشارکت انجمن مجسمهسازان و بدون شفافیت در روند انتخاب و اجرا پیش رفته است.
بهداد لاهوتی، مجسمهساز با انتقاد از روندهای سلیقهای در انتخاب و سفارش آثار شهری به اسرار میگوید: در سالهای اخیر ارتباط میان شهرداری و انجمنهای تخصصی قطع شده و تصمیمگیریها در فضایی بسته انجام میشود. او تأکید دارد که فقدان شفافیت در انتشار فراخوانها، معرفی داوران و اطلاعرسانی عمومی، اعتماد جامعه هنری را از بین برده است.
محسن رافعی، دیگر مجسمهساز نیز با بیان اینکه آثار شهری جزئی از حافظه جمعی مردماند، هشدار میدهد: حذف نهادهای تخصصی از فرایند تصمیمگیری و نبود نظارت کیفی، به افت سطح هنری شهر انجامیده است. انتخاب سوژههایی مانند «والرین» که نماد شکست است، برای میدان مهمی چون انقلاب، انتخابی بحثبرانگیز و ناسازگار با هویت فرهنگی جامعه است.
این هنرمندان در مجموع بر ضرورت بازگشت به سازوکار شفاف، مشارکت انجمنهای تخصصی و نظارت کارشناسی بر پروژههای شهری تأکید دارند و خواستار اصلاح روند فعلی هستند تا آثار آینده، به جای حاشیه، بازتابی از خلاقیت و هویت ایرانی باشند.
یک مجسمهساز درباره مجسمه جدید میدان انقلاب میگوید که این مجسمه نه از نظر ایده خلاقیت دارد، نه از نظر جنس و اجرا کیفیت لازم را. به باور او، وقتی اثری برگرفته از نقشبرجستهای میراثی است، باید با دقت، مشورت و مصالح شایسته ساخته شود، نه در شتاب تصمیمهای اداری.





ثبت دیدگاه