«ماکرون» چگونه فرانسوی‌ها را ناامید کرد؟

اندیشکده‌های غربی بر این باورند که فرانسه طی چند سال گذشته، بخش قابل توجهی از نفوذ سیاسی خود را از دست داده و در معادلات کنونی نظام بین الملل، از تاثیر سابق برخوردار نیست. فرانسه به عنوان یکی از مهمترین استعمارگران تاریخ و نیز به عنوان عضو دائمی شورای امنیت و عضو باشگاه هسته‌ای و پیمان نظامی ناتو، طی چندین دهه، از امتیازات انحصاری در امور بین‌المللی برخوردار بوده است. این کشور همچنین در کنار آلمان، به عنوان مهمترین عضو اتحادیه اروپا شناخته می‌شد اما حالا مدتی است که ورق برگشته و حتی اندیشکده‌های غربی نیز بر این باورند که فرانسه طی چند سال گذشته، بخش قابل توجهی از نفوذ سیاسی خود را از دست داده و در معادلات کنونی نظام بین الملل، از تاثیر سابق برخوردار نیست.گزارش شورای روابط خارجی اروپا (ECFR)، تاکنون بارها به این موضوع اشاره کرده که فرانسه در زمینه‌هایی همچون مشارکت در کمک‌های بشردوستانه، تلاش برای میانجی‌گری و گسترش صلح و موارد دیگر، رویکرد کاهلانه ای را در پیش گرفته است؛ آن هم در شرایطی که به دلیل اظهارات ماکرون درباره «مرگ مغزی ناتو» کشورهای عضو این پیمان نظامی غربی، دل خوشی نسبت به مواضع او ندارند.ماکرون به این امید انتخابات پیش از موعد را برگزار کرد که ترس از لوپن و چپگرایان رادیکال، باعث وحشت رای دهندگان فرانسوی شود. با این حال، نتیجه این بود که لوپن تعداد زیادی از آراء را به دست آورد و بلوک ماکرون ناچار شد از چپ کمک بگیرد. اما پس از مدتی کوتاه، متحدان جناح چپ را کنار گذاشت و توافقی را منعقد کرد که به موجب آن، لوپن از یک دولت میانه رو-محافظه کار تحت رهبری میشل بارنیه در ازای امتیازاتی در مورد سیاست مهاجرت و سایر موضوعات حمایت می‌کرد.با این حال، لوپن با وجود موانع حقوقی بسیار، به کار بارنیه نیز پایان داد و حالا تحلیلگران می‌گویند بهتر است ماکرون کناره‌گیری کند چرا که دوگل در سال ١٩٦٩ میلادی، با شکست‌هایی به مراتب کمتر از ناکامی‌های ماکرون، از قدرت کنار رفت. اگر ماکرون نیز دست به چنین اقدامی بزند جای تعجب ندارد، زیرا با وضعیت فعلی، دوام آوردن او تا انتخابات سال ٢٠٢٧ میلادی، آسان نخواهد بود.روزنامه مشهور «فیگارو» چاپ پاریس، در گزارشی دست روی این موضوع گذاشته که مدت‌هاست نفوذ خارجی فرانسه کاهش یافته و در بحران‌های بین المللی و منطقه‌ای، توان نقش آفرینی ندارد. فیگارو به این موضوع نیز اذعان کرده که از سال ۲۰۱۷ میلادی که امانوئل ماکرون به عنوان رئیس جمهور وارد الیزه شده، مشکلات بزرگی به وجود آمده که یکی از مهمترین آنها، نارضایتی عمومی از سیاست‌های اقتصادی ماکرون و بی‌اعتنایی او به اقشار و طبقات فقیر جامعه است که موجب شده نابرابری بیشتر شود.