. بررسی شواهد قبلی نیز نشان میدهد که ستیز جریان راست افراطی انگلیس با مهاجران و مسلمانان، تنها نوک کوه یخ است و علاوه بر این گروه دارای جمعیت معدود و کم شمار، در داخل نهادهای حکومتی انگلستان نیز میتوان به وضوح دید که نگرش نژادپرستی و مهاجرستیزی حضور نمایان دارد.تندروهایی که به مهاجرین حمله کردند مدعی بودند که یک مهاجر در شهر ساوتپورت انگلستان در روز ۲۹ ژوئیه با چاقو به کودکان حمله کرده و سه تن از آنان را کشته و هشت نفر را مجروح کرده است.یک روز پس از واقعه خونین ساوتپورت، گروه افراطی موسوم به «لیگ دفاع انگلیس» مردم را به تظاهرات علیه مسلمانان و مهاجران به خیابانها فرا خواند و پس از این فراخوان، مسجد جامعه اسلامی ساوتپورت، مورد حمله قرار گرفت. علاوه بر این، در بیست شهر دیگر انگلستان از جمله بریستول، لیورپول، گلاسکوف هال، بلکپول، استوک-آن-ترنت و بلک برن و در ۴ نقطه مختلف در بلفاست، پایتخت ایرلند شمالی، تندروها علیه مهاجرین به خیابانها آمدند. اما پلیس انگلیس رسماً اعلام کرد که قاتل، یک مهاجر وارد شده از کانال مانش نیست و فردی است که در کاردیف، پایتخت ولز به دنیا آمده است.حمله به مساجد، کتابخانهها و محلات مسلمانان و مهاجرین، از اقداماتی است که در رسانه و در تریبونهای سیاسی از سوی نخست وزیر و سیاستمداران محکوم شده اما برای مقابله با سران جریانات تندرو و دستگیری مسببین تحریک مردم، اقدامات مؤثری انجام نشده است.
بهانهای به نام رفتار ضدامنیتی مهاجرین
گروههای تندرو و ملی گرای انگلیس، هم در فضای مجازی و هم در میادین و محافل سیاسی، رسیدن هزاران مهاجر قایق سوار از کانال مانش به خاک انگلیس را به عنوان یک تهدید ملی قلمداد میکنند. آنان در مورد آمار ورود مهاجرین، اعداد و ارقام اغراق آمیزی ذکر میکنند تا شهروندان عادی را بترسانند و این تصور ایجاد شود که قرار است به خاطر حضور مهاجرین، به زودی در انگلیس، بیکاری و قحطی روی دهد! علاوه بر این، با انتشار صدها پست در شبکههای اجتماعی فضای مجازی، مهاجرین را به این متهم میکنند که در تمام جرایم و بزهکاریها در شهرهای مختلف انگلیس دست دارند. این در حالی است که هیچکدام از این دو ادعا، مبنای منطقی و مستند و مستدل ندارد. بنابراین در جریان هجمه سنگین تندروها به مهاجرین و به ویژه مسلمانان، پای یک تبلیغات هدفمند در میان است که برای تهییج و تحریک افکار عمومی، دست به انتشار ادعاهای واهی میزند.
چهار گروه خطرناک، موج خشونت علیه مهاجرین
جنبش راست افراطی و ضد مهاجر در انگلیس در سالهای اخیر، همواره در حال رشد بوده و تندروها، برای توجیه اقدامات خود، افزایش نگرانی در مورد مهاجرت، هویت فرهنگی و ناامنی اقتصادی را بهانه کرده اند. برخی از گروهها و جریانات نقش آفرین در این ماجرا عبارتند از:
گروه تندرو موسوم به «اول بریتانیا» (Britain First)، یکی از خطرناکترین جریانات ضد مهاجرین و مسلمانان در سراسر انگلیس است. این جریان راست افراطی، به عنوان یک حزب نئوفاشیست و گروه نفرت شناخته میشود که در سال ۲۰۱۱ میلادی، توسط اعضای سابق حزب ملی بریتانیا (BNP) تأسیس شد. جیم داوسون، مبارز ضد سقط جنین و مبلغ راست افراطی، آشکارا خواهان حمله به مساجد، مسلمانان و مهاجران است و درباره خطراتی همچون اسلامی شدن بریتانیا و پیامد مخرب چندفرهنگ گرایی، هشدار میدهد. جنبه بسیار خطرناک و نگران کننده ی فعالیت این جریان تندرو، تبلیغات تند و ضداسلامی در فضای اینترنت، تشکیل گروههای موسوم به گشت مسیحی و تقلید از شیوه فعالیت ایرلندیها یعنی داشتن شاخه نظامی در دل حزب سیاسی است.
«لیگ دفاع انگلیس» (English Defence League) گروه افراطی دیگری است که راهپیماییها و اعتراضات فراوانی را علیه مهاجرت و اسلام در بریتانیا ترتیب داده که غالباً منجر به خشونت و درگیری شدهاند. تامی رابینسون، با نام اصلی استیون کریستوفر یاکسلی-لنون، مهمترین رهبر این گروه جنجالی است. او به خاطر جرایم قبلی خود از انگلیس فراری شده اما مدتهاست بر بستر اینترنتی شبکههای اجتماعی، هواداران خود و گروههای راست افراطی را به تحریک میکند تا برای ارعاب مهاجران، دست به خشونت بزنند. این چهره جنجالی همواره مواضعی تند و افراطی علیه مسلمانان و مهاجران داشته است. رابینسون در محلهی مسلمان نشین لوتون در شمال لندن بزرگ شده و همواره با شهروندان مسلمان کشورش، سرِ ستیز و خصومت داشته است.
حزب استقلال بریتانیا ( UKIP): اگرچه این حزب به صراحت خود را زیر چتر فکری و سیاسی جریان راست افراطی تعریف نکرده، اما در چند سال گذشته، به تحریک احساسات ضد مهاجران و ترویج سیاستهای بیگانه هراسی دامن زده و عملاً با تندروها ابراز همدلی کرده است.
رادیکالسازی و خشونت در اینترنت یا آنلاین: اینترنت در انگلستان، بستر امنی را برای گروههای راست افراطی فراهم کرده تا پیامهای خشونتآمیز خود را به راحتی منتشر کرده و اعضای جدید را جذب کنند. این رفتار، منجر به ظهور جوامع آنلاینی شده که پراکندن سخنان نفرت انگیز و خشونت علیه مهاجران و سایر گروههای به حاشیه رانده شده، نقطه مشترک همهی آنهاست.
خطر پیشبینیناپذیری گرگهای تنها: حملات «گرگهای تنها» یکی دیگر از مشکلات امنیتی در انگلیس است که توسط افراد ناشناس معتقد به ایدئولوژی راست افراطی، دست به خشونت میزند و قتل خانم جو کاکس نماینده مجلس در سال ۲۰۱۶ میلادی، یکی از جنایات گرگهای تنها بود. جو هلن کاکس عضو حزب کارگر و نماینده پارلمان انگلیس، به داشتن مواضع بشر دوستانه، مخالفت آشکار با رژیم صهیونیستی و حمایت از مردم فلسطین و سوریه مشهور بود، با سه گلوله و هفت ضربهی چاقوی فردی کشته شد که در حین ارتکاب جنایت داد میزد: «اول بریتانیا، اول بریتانیا».
در پایان باید گفت، انگلستان برای زندگی مهاجران و به ویژه مسلمانان، فضای امنی نیست. علاوه بر مشکلات مرتبط با فعالیت گسترده تندروهای جریان راست افراطی و ضدمهاجری، باید این واقعیت ر ا نیز دریابیم که پلیس انگلیس، بارها به سوگیری و رفتار نژادپرستانه علیه مهاجران و مسلمانان متهم شده و منتقدینی همچون کریس ناینهام، معاون رئیس «ائتلافی برای توقف جنگ و خشونت»، اقدامات پلیس در لندن، منچستر و شهرهای دیگر علیه مهاجرین را فاقد توجیه منطقی دانسته و آن را مصداق خشونت عامدانه علیه مهاجرین میداند و به مصونیت نیروهای پلیس در ارتکاب خشونت علیه مهاجرین، انتقاد دارد.ناینهام، ضرب و شتم خشن یک مهاجر مسلمان در فرودگاه منچستر را محکوم کرده و دربارهی رفتارهای دیگر نیز به این اشاره کرده که حملات پلیس به مسلمانان در شرق لندن و ضرب و شتم یک فعال اجتماعی حامی فلسطین توسط افسران پلیس، مصداق خصومت آنان با آسیاییها و مسلمانان است.





ثبت دیدگاه