«دوستی با اسرائیل» عامل تیرگی روابط ۲ کشور مسلمان

به گزارش اسرار، امروز دهم اردیبهشت چهل و پنجمین سالروز قطع روابط سیاسی و دیپلماتیک ایران و مصر در سال ۱۳۵۸ است.
مصر و پهلوی‌ها
روابط سیاسی و دیپلماتیک دو تمدن ایران و مصر طی هزاران سال دستخوش فراز و فرودهای زیادی شد. این روابط به خصوص طی بیش از نیم قرن گذشته دو بار به تیرگی گرایید.
تیرگی روابط سیاسی و دیپلماتیک و قهر ایران و مصر، یک بهانه قوی داشت، «دوستی با اسراییل».
روابط سیاسی و دیپلماتیک مصر و ایران طی سال‌های ۱۳۱۷ تا ۱۳۲۴ با وصلت فوزیه خواهر ملک فاروق پادشاه وقت مصر و محمدرضا پهلوی به گرمی گرایید اما با طلاق این دو در سال ۱۳۲۷ بار دیگر رو به سردی گذاشت.
سردی روابط در پی کودتای اول مرداد ۱۳۳۱ جمال عبدالناصر و محمد نجیب افسران ارتش مصر، علیه پادشاه وقت این کشور و حاکم شدن نظام جمهوری به جای پادشاهی، بیش از پیش تیره شد.
این وضعیت با به قدرت رسیدن جمال عبدالناصر در مصر و نرم‌تر شدن روابط سیاسی بین دو کشور، اندکی تغییر کرد اما در پی انتشار خبر به رسمیت شناخته شدن رژیم اشغالگر قدس توسط محمدرضا شاه پهلوی در مرداد سال ۱۳۳۹، اتحادیه کشورهای عرب «ایران» را تحریم کرد و رییس‌جمهور وقت مصر نیز در حمایت از این تصمیم در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۳۳۹ روابط سیاسی و دیپلماتیک مصر با ایران را قطع کرد.
این وضعیت یک دهه ادامه یافت تا جمال عبدالناصر در مهر ۱۳۴۹ درگذشت. بعد از او محمد انورسادات به قدرت رسید. دوستی انورسادات و محمدرضا شاه موجب آب شدن یخ روابط سیاسی و دیپلماتیک بین ایران و مصر شد.
روابط مصر و اسراییل
سرنوشت چهار کشور عربیِ شکست خورده در جنگ شش روزه از اسراییل در خرداد ۱۳۴۶، دو به دو پایان مشترکی یافت. مصر، صحرای سینا و اردن، کرانه باختری رود اردن را به اسراییل باختند اما سران این کشورها به فاصله ۱۶ سال از یکدیگر با رژیم غاصب صهیونیستی پیمان صلح و دوستی امضا کردند.
محمد انورسادات رییس‌جمهور وقت مصر در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۳۵۷ در کمپ‌دیوید پیمان‌نامه‌ای را با وساطت جیمی کارتر رییس‌جمهور وقت آمریکا امضا کرد که بر اساس این پیمان‌نامه در ازای به رسمیت شناخته شدن رژیم غاصب صهیونیستی و برقراری روابط سیاسی و دیپلماتیک با این رژیم نامشروع، موفق به بازپس‌گیری صحرای سینا شد.
انورسادات اما ۱۸۹ روز بعد از امضای پیمان کمپ‌دیوید در تاریخ ششم فروردین ۱۳۵۸ پیمان صلح و دوستی را با اسراییل امضا و از آن پس روابط خوب سیاسی، دیپلماتیک و اقتصادی با این رژیم برقرار کرد.
شاه حسین بن طلال ملقب به ملک حسین شاه اردن نیز در تاریخ چهار آبان ۱۳۷۳ با رژیم صهیونیستی پیمان صلح و دوستی امضا کرد، اما بر خلاف مصر که در دو پیمان دوستی با اسراییل، موفق به بازپس‌گیری صحرای سینا شد، کرانه باختری رود اردن هرگز به این کشور بازگردانده نشد.
دو کشور سوریه و عراق نیز که در جنگ شش روزه از رژیم سفاکِ کودک‌کش شکست خورده بودند حاضر به امضای پیمان صلح و دوستی با این رژیم نشدند و سوریه برای همیشه بلندی‌های جولان را از دست داد.