به گزارش اسرار، دونالد ترامپ ۷۸ ساله برای دومین بار به کاخ سفید بازگشته است. حضور دوباره او در کاخ سفید هرچند برای رای دهندگانی که او را پس از یک وقفه چهارساله دوباره به راس قدرت بازگرداندند خوشایند به نظر میرسد اما برای جامعه جهانی حتی برای کشورهایی که در غرب آسیا یا اروپا به نوعی متحدان و دوستان سنتی واشنگتن به حساب می آیند دلهره آور و تا حدودی ترسناک است.
نخستین دور حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید ( ۲۰۲۱-۲۰۱۷) به تجربه گران سنگی برای بسیاری از رقبا و حتی رفقای ایالات متحده در صحنه جهانی تبدیل شد و امروز جامعه جهانی کم و بیش می داند که با چه رویکردهایی در کاخ سفید، روبه رو است. در حوزه سیاست خارجی و روابط میان آمریکا و سایر کشورها با توجه به تجربه دولت اول ترامپ می توان چند انتظار از او داشت:
۱. عدم ثبات در سیاست خارجی: ترامپ به اتخاذ رویکرد غیرقابل پیشبینی در سطح جهانی شناخته شده است. کشورهای دیگر ممکن است با عدم قطعیت در سیاستهای آمریکا مواجه شوند که میتواند منجر به بیثباتی در روابط بینالمللی شود.
۲. افزایش ملیگرایی: سیاستهای ملیگرایانه ترامپ ممکن است به افزایش تنشها و رقابتهای اقتصادی و سیاسی بین کشورها منجر شود و همکاریهای بینالمللی را تحت تأثیر قرار دهد.
۳. تضعیف نهادهای بینالمللی: ترامپ در دوران ریاستجمهوری خود انتقادات شدیدی به نهادهای بینالمللی مانند سازمان ملل و ناتو داشت. بازگشت او به قدرت این نهادها را تحت فشار بیشتری قرار میدهد و همکاریهای چندجانبه را تضعیف میکند.
۴. تشدید تنشها با کشورهای خاص: ترامپ به طور خاص رویکرد سختگیرانهای نسبت به چین و ایران داشت. در سایه بازگشت او به کاخ سفید تشدید تنشها و بحرانها با این کشورها و البته کشورهایی که به نوعی رابطه سیاسی و تجاری حسنه ای با تهران و پکن دارند محتمل ترین گزینه است که نشانه هایی از آن تاکنون دیده شده است.
۵. تغییر در سیاستهای تجاری: ترامپ برای رسیدن به اهداف سیاسی و اقتصادی خود به آنچه که به جنگ تعرفه ها شهرت یافته متوسل شده و این موضع میتواند به جنگهای تجاری و آسیب به اقتصاد جهانی منجر شود.
قریب به دو ماه پس از بازگشت به کاخ سفید، ترامپ با ارائه طرح هایی مانند الصاق گرینلند به املاک ایالات متحده یا کوچ اجباری مردم فلسطین به اردن و مصر و همچنین امضای بخشنامه ای برای اجرای سختگیرانه سیاست فشار حداکثری علیه ایران، جهان را دچار سردرگمی کرده است.
هند میان تنش ایران و آمریکا گرفتار شد
دونالد ترامپ در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۴۰۳، با امضای یک بخشنامه ریاستجمهوری در حوزه امنیت ملی، اعلام کرد که دولت او کارزار فشار حداکثری علیه ایران را با جدیت بیشتری پیگیری خواهد کرد. این سند تصریح میکند که وزیر امور خارجه ایالات متحده موظف است معافیتهای تحریمی را اصلاح یا لغو کند، بهویژه آنهایی که به ایران هرگونه تسهیلات اقتصادی یا مالی ارائه میدهند؛ از جمله معافیتهای مرتبط با پروژه بندر چابهار ایران.
در میان جزئیات بیشمار این سند که با هدف در کنج قرار دادن سیاسی و اقتصادی ایران طراحی شده، دو بخش مربوط به رابطه تجاری ایران با چین و هند بیشترین واکنش ها را به دنبال داشته است.
وبسایت South China Morning Post (SCMP) در گزارشی در این باره مینویسد: «تصمیم دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده برای اعمال مجدد تحریمهای شدید علیه ایران، سایه بلندی بر سرمایه گذاری جاه طلبانه هند در بندر چابهار، یک دروازه تجاری کلیدی در جنوب ایران، انداخته است. این بخشنامه ترامپ به نماینده ایالات متحده در سازمان ملل متحد دستور می دهد تا با متحدان کلیدی خود برای تکمیل مکانیسم ماشه (بازگرداندن تحریم ها و محدودیت های بین المللی علیه ایران) همکاری کند و ایران را به خاطر «نقض پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای» پاسخگو کند.»
پس از اعلام این بخشنامه از سوی ترامپ، نارندرا مودی، نخست وزیر هند در قالب سفری از پیش تعیین شده به کاخ سفید رفت اما براساس گزارش های منتشر شده در این سفر او و رئیس جمهور جدید آمریکا درباره معافیت تحریمی هند در پروژه چابهار گفت و گویی نداشته اند. در چنین شرایطی می توان گفت که سرنوشت پروژه ۳۷۰ میلیون دلاری هند در جنوب ایران فعلا در هاله ای از ابهام قرار دارد.
در بخش دیگری از گزارش (SCMP) آمده است: هند قبلا به منظور نمایش نقش خود در ارسال کمک های بشردوستانه به افغانستان و ایجاد یک مسیر تجاری جایگزین آسیای میانه برای دور زدن پاکستان، معافیت تحریم های ایالات متحده را برای چابهار دریافت کرده بود. با این حال، موضع سختگیرانه مجدد ترامپ تردیدهایی را در مورد آینده این معافیت ایجاد می کند و سرمایه گذاری های استراتژیک و مالی هند در بندر را به خطر می اندازد.
هارش پنت، استاد روابط بین الملل در کینگز کالج لندن به این رسانه گفت: هر گونه لغو معافیت از تحریم های ایالات متحده علیه چابهار مطمئنا تأثیر جدی بر پروژه این بندر خواهد داشت. هند سرمایه گذاری قابل توجهی در این پروژه کرده و برای خطوط اتصالی هند در سطح منطقه بسیار مهم تلقی می شود.
دهلی نو تاکنون موضع گیری رسمی در مورد تأثیر بخشنامه اخیر ترامپ بر بندر چابهار که به عنوان یک دروازه تجاری مهم استراتژیک که هند را به افغانستان، آسیای مرکزی و چندین کشور اروپایی متصل می کند، نداشته است. در گزارشی در روزنامه هندوستان تایمز به نقل از مقامات ناشناس آمده که مقامات هندی در حال ارزیابی اظهارات ترامپ هستند و امیدوارند که این بندر واجد شرایط مهلت دولت او به معافیت های تحریمی باشد.
ثبت دیدگاه