بحران سیاسی سئول زمین بازی ترامپ با شی خواهد بود؟/ آمریکا چه خوابی برای چین دیده است؟

به منظور پاسخ به فرصت‌های جدید سیاست خارجی و چالش‌های دیپلماتیک میان سئول، پکن و واشنگتن در پرتو تغییرات در سیاست داخلی و تنش‌های ژئوپولیتیکی، اندرو یئو از مرکز مطالعات سیاست‌های آسیایی، دو کارشناس از ایالات متحده و دو کارشناس از کره جنوبی را برای تبادل نظر درباره مسیر اتحاد ایالات متحده و کره جنوبی و روابط کره جنوبی با چین در سال ۲۰۲۵ گرد هم آورد. چهار مشارکت‌کننده—اوونز جی. آر. ریور، رایان هاس، کیو یون چونگ، و چائه سانگ چون—به دو سؤال خاص پاسخ دادند.
** سؤال اول به بررسی روابط کره جنوبی با ایالات متحده و چین پرداخته و این پرسش را مطرح کرده که آیا شعار «اقتصاد با چین، امنیت با ایالات متحده» همچنان برای کره جنوبی در دوره رقابت فزاینده ایالات متحده و چین کاربرد دارد یا خیر؟
تمام چهار مشارکت‌کننده معتقدند به دلیل پیچیدگی و یکپارچگی طبیعت اقتصادی و امنیتی، این شعار دیگر ه قابل اجرا نیست. به‌طور خاص، کارشناس چئون اظهار می‌کند که «استراتژی دوگانه‌ای» که سئول در دهه ۲۰۱۰ اتخاذ کرده بود، دیگر قابل اعمال نیست. با این حال، مشارکت‌کنندگان در نحوه پاسخ‌دهی سئول به فشارهای فزاینده از سوی دولت ترامپ برای هم‌راستایی با واشنگتن در رقابت ایالات متحده و چین اختلاف نظر دارند، به‌ویژه اگر رهبری سئول به حزب مخالف دموکراتیک کره (DPK) منتقل شود. در حالی که هاس نسبت به پایداری بلندمدت اتحاد ایالات متحده و کره جنوبی اطمینان بیشتری دارد، کارشناس چونگ و ریور معتقد است در صورتی که حزب دموکراتیک کره بر سر کار بیاید، مسیر دشوارتری در پیش خواهد بود.
سؤال دوم به این موضوع پرداخته که آیا تقویت روابط میان کره شمالی و روسیه درهای جدیدی برای واشنگتن و سئول می‌گشاید تا بر تصمیمات سیاست خارجی چین در شبه‌جزیره کره تأثیر بگذارند.
پاسخ‌ها متنوع‌تر بودند. به‌عنوان مثال، چونگ و ریور معتقدند که سئول و واشنگتن می‌توانند بر چین فشار بیاورند و آن را متقاعد کنند که از کمک به برنامه‌های تسلیحاتی کره شمالی خودداری کند. چونگ همچنین معتقد است که پکن ممکن است به‌عنوان واکنش به اتحاد پیونگ یانگ با مسکو، به سمت سئول جذب شود. اما هاس نسبت به توانایی هر بازیگری برای «دور کردن پکن از روابط نزدیکش با کره شمالی و روسیه» بدبین است.
او پیشنهاد می‌کند که به‌جای تلاش برای شکاف انداختن میان کیم جونگ اون و ولادیمیر پوتین، باید پکن را نزدیک‌تر به دایره سئول (و توکیو) نگه داشت.
چئون نیز معتقد است که پکن از تشویق گسترش روابط میان کره شمالی و روسیه خودداری خواهد کرد، اما او هم نسبت به هم‌راستایی دائمی و قطعی در مثلث روسیه-کره شمالی-چین ابراز تردید می‌کند.»
افزایش رقابت استراتژیک بین ایالات متحده و جمهوری خلق چین (PRC) به دورانی پایان داد که در آن کره جنوبی می‌توانست از روابط تجاری قوی با چین و اتحاد قوی با ایالات متحده بهره‌برداری کند. از زمانی که رئیس‌جمهور نو مو هیون (۲۰۰۸-۲۰۰۳)، که نماد چنین تفکری بود، کره جنوبی را به‌عنوان «متعادل‌کننده» منطقه‌ای معرفی کرد و مدعی شد که کره جنوبی مسیری میان ایالات متحده و چین طی خواهد کرد، شرایط خیلی تغییر کرده است، این دیدگاه در آن زمان به‌شدت توسط محافظه‌کاران کره جنوبی مورد انتقاد قرار گرفت و به‌طور خصوصی توسط مقامات ایالات متحده تمسخر شد. ه، این رویکرد حتی از آن زمان هم ساده‌لوحانه‌تر و خطرناک‌تر به نظر می‌رسد.
منطقه خود را برای یک دوره طولانی از روابط دشوار با چین آماده می‌کند/رویکرد ترامپ با چین تهاجمی‌تر از گذشته
ه در دنیایی زندگی می‌کنیم که برخی کشورهای هند و اقیانوس آرام در میانه رقابت فزاینده ایالات متحده و جمهوری خلق چین به‌طور جدی مواضع خود را مشخص می‌کنند. تقویت توان هسته‌ای و متعارف چین، مواضع تهدیدآمیز آن نسبت به تایوان و فیلیپین، ادعاهای گسترش قلمرویش در دریاهای چین شرقی و جنوبی، و تنش‌ها با ژاپن باعث شده است که کشورهای منطقه به‌طور فزاینده‌ای در برابر چین ایستادگی کنند، از جمله تقویت روابط ائتلافی با واشنگتن، افزایش استقرار نیروهای نظامی ایالات متحده و تشکیل شراکت‌های جدید منطقه‌ای میان دموکراسی‌های هم‌فکر (مانند AUKUS و Quad). به‌نظر می‌رسد که منطقه خود را برای یک دوره طولانی از روابط دشوار با چین آماده می‌کند که حول رقابت شدید ایالات متحده و چین خواهد بود.
انتظار می‌رود که بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید رویکردی تهاجمی‌تر نسبت به چین به‌ویژه در حوزه تجارت به همراه داشته باشد و این منجر به افزایش انتظارات ایالات متحده از هم‌پیمانان منطقه‌ای خود، به‌ویژه کره جنوبی، شود.
فشارهای دولت ترامپ بر سئول ممکن است به شکل درخواست‌های سنگین‌تر برای تقسیم بار دفاعی، تغییر مأموریت نیروهای ایالات متحده از کره به چین و تنگه تایوان، کاهش نیروهای ایالات متحده در کره یا ترکیبی از این‌ها باشد. با مواجهه با رئیس‌جمهور ایالات متحده که نظرات ضد اتحاد دارد، از کره متنفر است و رویکردی بسیار معاملاتی دارد، کره جنوبی تحت فشار شدیدی برای تطابق با درخواست‌های ایالات متحده قرار خواهد گرفت. وابستگی مستمر کره جنوبی به ایالات متحده برای امنیت خود، مقاومت در برابر این فشارها را دشوار خواهد کرد.
این وضعیت احتمالاً همچنان برقرار خواهد بود، صرف نظر از نتیجه تصمیم دادگاه قانون اساسی کره در مورد استیضاح یون. اما اگر همان‌طور که پیش‌بینی می‌شود، یون در نهایت با رئیس‌جمهوری از حزب دموکراتیک کره جایگزین شود، ممکن است دوره‌ای دشوار در روابط ایالات متحده و جمهوری کره (ROK) آغاز شود. حزب دموکراتیک کره به‌شدت از سیاست‌های یون در مورد کره شمالی، چین، روسیه و ژاپن انتقاد کرده است و این موضوع از پیش روابط حزب با مواضع کنونی ایالات متحده را دچار تنش کرده است. از اختلافات مربوط به چین شروع می‌شود و احتمال بروز مجموعه‌ای از اختلافات جدی با دولت ترامپ می‌تواند به بحران در اتحاد منجر شود.