این مسافرانِ زمان به دنبال سوغاتِ چینی نیستند!

نمایشگاه اسباب‌بازی یک ماشینِ زمان و بازدیدکنندگان آن مسافران زمان هستند؛ محلی که به محض ورود به آن و بسته شدن درِ شیشه‌ای پشت سرشان دیگر فرقی ندارد مادری باشند که در میان مشغله‌های کاری و خانه‌داری فرزند خود را به نمایشگاه آورده باشند یا پدربزرگی که در روزهای بازنشستگی دست نوه‌ها را گرفته و خواسته ساعتی با آنها خلوت کند؛ اینجا همه تقریبا همسن و سال می‌شوند. هرچند شاید رویشان نشود با گفتن نام خود به دنبال دوست بگردند اما هر کاری کنند نمی‌توانند برق چشم‌ها و لبخندهای پررنگی که موقع دیدن اسباب‌بازی‌ها، مهمان چهره‌شان می‌شود را پنهان کنند.به گزارش اسرار، امسال نهمین سالی است که خیابان حجاب در سردترین روزهای سال محل رفت‌وآمد خانواده‌هایی است که برای بازدید از نمایشگاه اسباب‌بازی در جست‌وجوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان هستند و برای اطمینان خاطر از عابران پیاده آدرس می‌پرسند و بلافاصله دست‌ها یک بنر بزرگ و صورتی‌رنگ را نشان‌شان می‌دهد تا خاطر جمع شوند راه را درست آمده‌اند.«ضیافت رنگ و نور» شاید بهترین کلمه‌ای باشد که بتوان برای توصیف نمایشگاه اسباب‌بازی از آن استفاده کرد؛ جایی که کف‌پوش‌های آبی رنگ، نورهای متعدد زرد و سفید، توپ‌های رنگی و میوه‌های پولیشی خوش رنگ و لعاب، عروسک‌های دست‌ساز با دامن‌های پر نقش و نگار و… به شما خوش‌آمد می‌گویند. نمایشگاه از ساعت ۱۰ صبح کار خود را آغاز کرده است، اما تعداد بازدیدکنندگان حداقل تا ساعت ۱۴ چنگی به دلِ غرفه‌داران نمی‌زند؛ هرچند بچه‌ها با هر وسیله‌ی بازی که می‌بینند از کوچک و بزرگ تا ارزان و گران، ذوق نشان می‌دهند و برای دقایقی جلوی هر غرفه مشغول بازی با نمونه‌های روی میز می‌شوند، اما آنقدر حجم اسباب‌بازی‌ها زیاد است که کنجکاوی‌شان آنها را به سرعت به سمت غرفه دیگر می‌برد و کار به جایی نمی‌رسد که بخواهند آن وسیله را با خود به خانه ببرند. خلوتی‌ِ سرِ برخی غرفه‌داران هم فضایی فراهم کرده است تا چندنفری بنشینند و خودشان با همان بازی‌هایی که عرضه کرده بودند، بازی کنند!