به گزارش اسرار، «سیدرسول موسوی» در مقالهای که در هلسینکی تایمز در فنلاند منتشر شده با بیان این که «ایران و اروپا بر سر موضوع چگونگی اعتماد به یکدیگر جهت ادامه گفتوگو با یکدیگر بر سر دو راهی ماندهاند» تصریح کرد: با آن که گفتوگوهایی بین نمایندگان ۲ طرف وجود دارد و هم در تهران و هم در پایتختهای اروپایی صحبت از باز بودن پنجره دیپلماسی میشود ولی خلاء اعتماد متقابل و نبود سازوکاری برای اعتمادسازی موجب میشود که باز بودن پنجره دیپلماسی نتواند چشمانداز روشنی را برای آینده روابط ایران و اروپا نشان دهد.
وی افزود: اروپا از اقدامات متقابل جمهوری اسلامی ایران در موضوعات هستهای و نادیده گرفتن تعهدات برجامی توسط ایران ناراحت است و تصوری که از همکاریهای ایران و روسیه دارد تصوری تهدیدآمیز برای امنیت و صلح اروپایی دارد و ایران را به همکاریهای پهپادی و موشکی با روسیه در جنگ اوکراین متهم میکند. ایران و اروپا در مسایل منطقهای از فلسطین و اسرائیل و مسایل دریای سرخ و کشورهای عربی خلیج فارس تا قفقاز و افغانستان نظرات متفاوتی باهم دارند که در برخی موارد، نظراتی همسو و هم جهت بوده و در مواردی کاملا در مقابل نظرات ایران قرار میگیرد. اروپا با نگاهی مداخله جویانه در مسایل داخلی ایران تحت عنوان مسایل حقوق بشری در صدد تغییر رفتار حاکمیت ایران تا حد تجدید نظر در ارزشهای بنیادی نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران است.
موسوی در ادامه نوشت: در مقابل دیدگاههای اروپا ، ایران در موضوع هستهای معتقد است این اروپا بود که ابتدا تعهدات برجامی خود را نقض کرد و با خروج آمریکا از برجام در عمل نخواست یا نتوانست خلاء خروج آمریکا از برجام را پر کند و عملا با اقدامات خود ایران را از امتیازات احتمالی برجام محروم ساخت و وقتی ایران بر اساس پاراگرافهای ۲۶ و ۳۶ برجام مجبور با اقدامات متقابل شد، اروپا بهجای ریشه یابی موضوع و تلاش برای یافتن راه حلی برای آن به محکوم ساختن ایران پرداخت. جمهوری اسلامی ایران معتقد است اروپا دغدغه مسایل حقوق بشری ندارد زیرا اعمال اسرائیل در غزه را در کشته و مجروح کردن دهها هزار زن و کودک فلسطینی را نادیده میگیرد و از حضور تروریستهای ایرانی که مسئول کشتار هزاران نفر از شهروندان عادی هستند ، در خاک اروپا حمایت میکند.
سه جریان فکری در خصوص چگونگی رفتار اروپا با ایران در اروپا
سفیر سابق ایران در فنلاند و استونی با تاکید بر این که «ایران با رد ادعاهای اروپا در همکاریهای موشکی با روسیه علیه اوکراین، همزمان از همکاریهای دفاعی خود با روسیه دفاع می کند و اعلام میدارد که وقتی همه کشورها در جستجوی امنیت خود هستند دلیلی ندارد که ایران در جستجوی امنیت نباشد و در نظام بینالملل بسیار پیچیده دست خالی بماند» افزود: با بررسی مطالب مختلف منتشر شده در گزارشهای پژوهشی اندیشکدههای اروپایی و مواضع مقامات رسمی همچنین رسانههای جریانات اصلی اروپا میتوان گفت در کل در خصوص چگونگی رفتار اروپا با ایران، سه جریان فکری وجود دارد :
جریان اول، ایران را تهدیدی بزرگ برای اروپا دانسته و با توجه به ورود ترامپ به کاخ سفید و احتمال تجدید دوباره سیاست فشار حداکثری علیه ایران، معتقد است که اروپا باید از این فرصت استفاده کند و در پشت سیاست فشار حداکثری امریکا علیه ایران، اهداف منطقه ای خود را در خاورمیانه محقق سازد. این جریان معتقد است که ایران در داخل با مشکلات اقتصادی و اجتماعی متعددی روبروست و در منطقه ضربات سنگینی دیده است لذا نباید فرصت یابد خود را بازسازی کند و شرایط کنونی فرصتی تکرار نشدنی برای یک تغییر رفتاری بزرگ در ایران است.
جریان دوم فکری در اروپا ، ایران را یک تهدید معمولی برای اروپا می داند و معتقد است اروپا نباید خود را با این تهدید درگیر کند و برای این درگیری هزینه بپردازد.
این جریان سیاست منزوی سازی ایران را توصیه می کند و معتقد است که با قطع ارتباطات ایران با اقتصاد جهانی و منزوی سازی ایران در اتصالات بین المللی تهدیدات ایران را می توان بدون پرداخت هزینه مدیریت کرد.
جریان سوم در اروپا، ایران را هم تهدید و هم فرصت می داند و معتقد است که اولا منزوی سازی ایران به جهت موقعیت ژئوپلیتیکی آن همچنین ظرفیتهای متعدد سخت افزارانه و نرم افزارانه ای که دارد غیر ممکن است و درگیری با ایران برای اروپا هزینه های فراوانی دارد. این جریان به عملی شدن سیاست فشار حداکثری آمریکا علیه ایران به دیده تردید می نگرد و معتقد است که بر فرض اعمال تحریمهای حداکثری معلوم نیست پاسخ ایران چه باشد و پنهادن شدن در پشت سیاست فشار حداکثری آمریکا علیه ایران را فاقد منافع عملی برای اروپا میداند و معتقد است که در پاسخ نهایی ایران به سیاست فشار حداکثری منافعی برای اروپا متصور نیست. این جریان معتقد است که اگر ایران به آمریکا پاسخ مثبت دهد آمریکا هیچ سهمی از کیک ایران به اروپا نخواهد داد و اگر ایران در مقابل فشار حداکثری سیاست مقاومت حداکثری را انتخاب کند باز هم نفعی برای اروپا نخواهد داشت و تهدیدات ایران علیه اروپا افزایش خواهد یافت.
۰۶ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۹:۰۹
سفیر پیشین ایران در فنلاند و استونی گفت: اتخاذ سیاستهایی که راه را برای گفتوگوهای ایران و اروپا ببندد و موجب بسته شدن پنجره دیپلماسی شود نه به سود ایران است و نه به سود اروپا.
ثبت دیدگاه