به گزارش اسرار، بالاخره پس از کش و قوسهای فراوان و فشارهای آمریکا به هند، قرارداد تهران و دهلینو برای توسعه بندر چابهار به امضا رسید تا فرصت های جدید همکاری میان ۲ کشور را فراهم کند.روابط ایران و هند طی سالهای پس از انقلاب فراز و فرود بسیار داشته اما اهمیت یافتن کشورهای آسیای مرکزی برای هند، بسترهایی را برای نزدیکی ۲ کشور فراهم کرده است. همچنین پس از سفری که «نارندرا مودی» نخستوزیر هند در سال ۱۳۹۵ به تهران داشت، تفاهمنامهای به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار برای توسعه بندر چابهار و سرمایهگذاری برای احداث خط آهن به امضا رسید تا آغازگر روند رو به رشد همکاریهای اقتصادی دوجانبه باشد.
هند همواره نگاهش به ایران بهعنوان قدرت بزرگ منطقه و تاثیرگذار بر تحولات منطقهای و بینالمللی بوده و در سالهای اخیر با وجود تحریمها و فشارهایی که آمریکا در روابط اقتصادی ۲ کشور اعمال کرده، تلاش داشته تا نقطه اتصال روابط ۲ کشور برقرار باشد. در دوره تحریم هم هند از کشورهایی بود که محدودیت کمتری برای واردات نفت از ایران اعمال کرد.
مهمتر از تمام موضوعات مربوط به همکاریهای مشترک، آنچه ایران و هند را در کنار یکدیگر قرار داده، موضوع بندر چابهار است که از دیرباز نگاه هندیها به این منطقه دارای موقعیت ژئوپلیتیکی به گونهای است که میتواند آنها را به بازار آسیای میانه و اروپای شرقی نزدیک کند.
در همین راستا و پس از وقفه طولانی، روز دوشنبه قرارداد مشارکت شرکت IPGL هند در تجهیز و بهرهبرداری از پایانههای کانتینری و کالای عمومی بندر شهید بهشتی چابهار امضا شد.
این قرارداد در شرایطی امضا شد که زمان زیادی از امضای توافقنامه چابهار بین روسایجمهور سه کشور ایران، هند و افعانستان در سال ۱۳۹۵ می گذرد. حتی پس از آن در دی ماه سال ۱۳۹۷ دفتر شرکت هندی IPGL به صورت رسمی در منطقه آزاد چابهار اجرای قرارداد فعالیت موقت خود را برای مدت ۲ سال در بند شهید بهشتی آغاز کرد تا نهایتا وارد پروسه انعقاد قرارداد ۱۰ ساله شود.
«نوذر شفیعی» کارشناس مسائل شبهقاره درگفتوگو با اسرار در ارتباط با قرارداد ۱۰ ساله ایران و هند در زمینه توسعه بندر چابهار گفت: در حوزه اقتصادی یکی از اقداماتی که کشورها برای تقویت خود انجام میدهند، توجه به منابع دارای ظرفیت اقتصادی است و ایران یک کشور دارای ذخایر نفت و گاز فراوان است. علاوه بر آن از پتانسیلهای ترانزیتی و دسترسی به بازارهای منطقهای و بینالمللی برخوردار بوده و این مسئله برای هندیها بسیار مهم است و آنها به دنبال اولویت بندی هستند. وی تصریح کرد: ۲ دلیل برای همکاری هندیها و تعلل آنها وجود دارد؛ یکی اینکه هندیها از این که ببینند ایران با چین به راحتی کار میکند، تمایل و استقبالی نداشته و یا این که بالعکس در رقابت با چین برای ورود و توسعه همکاری اقدام کردهاند. شاید یکی از دلایلی که هند به چابهار بازگشته به این معنی باشد که احتمالا آمریکاییها بهعنوان یکی از کشورهایی که رابطه نزدیکی با هند دارند، برنامهای برای ایجاد اختلال در روند همکاری ۲ کشور ندارند.
بهرغم اینکه حدودا ۶ سال از اعلام بازگشت تحریمها علیه ایران میگذرد و در آن زمان آمریکا بندر چابهار را از تحریمها معاف و اعلام کرد که این اقدام در راستای کمک به توسعه اقتصادی است، اما کاملا مشخص بود در شرایط فعلی و با امضا قرارداد ۱۰ ساله میان ایران و هند، ایالات متحده واکنش نشان خواهد داد.
پس از امضای قرارداد مشارکت شرکت IPGL هند در تجهیز و بهرهبرداری از پایانههای کانتینری در بندر شهید بهشتی چابهار، «ودانت پاتل» سخنگوی وزارت امور خارجه در یک کنفرانس مطبوعاتی تاکید کرد که هیچ معافیتی برای هند وجود ندارد و تحریمها به طور بالقوه برای همه کشورهایی که با ایران معامله میکنند، قابل اعمال است. او گفت «ما به اجرای آنها ادامه خواهیم داد».
پاتل با بیان اینکه دولت هند باید در این مورد صحبت کند نه دولت بایدن، ابراز داشت: «به دولت هند اجازه میدهیم در مورد اهداف سیاست خارجی خودش در قبال بندر چابهار و همچنین روابط دوجانبه خود با ایران صحبت کند. من فقط میگویم، آنچه به ایالات متحده مربوط میشود، تحریمهای ایالات متحده علیه ایران همچنان پابرجاست و ما به اجرای آنها ادامه خواهیم داد».
ثبت دیدگاه