به گزارش اسرار انلاین ، یک پژوهش جدید نشان میدهد میمونها به صورت طبیعی ریسکپذیر هستند اما زمانی که دانشمندان تراشههایی را در مغز آنها کاشتند، بسیار محتاط شدند.
به نقل از دیلی میل، گروهی از پژوهشگران «دانشگاه کیوتو»(Kyoto University) در ژاپن، از فلاشهای نور حاصل از تراشههای کاشتهشده در مغز برای فعال کردن دو بخش متفاوت از مغز میمونهای ماکاک استفاده کردند. فعال کردن یکی از بخشها، میمونها را تشویق کرد تا ریسکهای بزرگتری را به امید دریافت پاداش بزرگتر انجام دهند. این در حالی بود که فعال کردن بخش دیگر باعث شد میمونها به پاداش کوچکتر اما مطمئنتری رضایت دهند.
به گفته پژوهشگران، این پژوهش میتواند اطلاعاتی را در مورد ریشههای عصبی اعتیاد به قمار ارائه دهد اما پیش از کاوش در مغز، پژوهشگران کار خود را با بررسی این موضوع آغاز کردند که آیا شش میمون مورد بررسی دوست دارند قمار کنند یا خیر.
پژوهشگران به میمونهای ماکاک آموزش دادند تا به نقاط رنگی گوناگون روی صفحه نمایش نگاه کنند تا بتوانند آب را جایزه بگیرند.
برخی از نقاط در ۹۰ درصد مواقع، پاداش کوچکی را به میمون میدادند و این به معنای ریسک کم و پاداش کم بود. نقاط دیگر، پاداشی ۱۰ برابر بزرگتر دادند اما فقط ۱۰ درصد از مواقع با پاداش همراه بودند که به معنای ریسک بالا و پاداش بالا بود.
میمونها به شدت به سراغ نقاط پر از ریسک و پر از پاداش رفتند. رفتار میمونها مانند یک قمارباز بود و حتی اگر امکان داشت بیشتر از برنده شدن ببازند، باز هم روی یک پاداش بزرگ قمار میکردند.
سپس، پژوهشگران تلاش کردند تا بفهمند کدام نواحی مغز کنترل این محاسبه ریسک-پاداش را در دست دارند. آنها چندین ناحیه از مغز را که در تصمیمگیری نقش دارند، انتخاب کردند و به هر کدام از آنها یک ماده شیمیایی تزریق کردند که نورونها را از فرستادن سیگنال باز میداشت.
هنگامی که پژوهشگران یک منطقه خاص را غیرفعال کردند، میمونها از انتخابهای مخاطرهآمیز دست کشیدند. هیچ منطقه دیگری این تأثیر را نداشت؛ حتی مناطقی که نشان داده شده است در تصمیمگیری میمونها نقش دارند.
منطقهای که پژوهشگران شناسایی کردند، بخشی از «ناحیه برودمن»(Brodmann area) در لوب پیشانی میمون بود که از دهها قسمت کوچکتر تشکیل شده است و این قسمتها با انواع فعالیتهای مغز از جمله گفتار، شنوایی و حرکت مرتبط هستند.
به طور خاص، ناحیه برودمن ۶ مورد نظر پژوهشگران بود که در برنامهریزی حرکت پیچیده و هماهنگ نقش دارد. لوب پیشانی انسانها، در شخصیت، برنامهریزی، سازماندهی و رفتار هدفمند نقش دارد. تحقیقات گذشته نشان دادهاند که لوب پیشانی میمونهای ماکاک، نقش مشابهی در رفتار آنها دارد.
پژوهشگران آزمایش کردند که آیا میتوانند این ناحیه از مغز را هدف قرار دهند تا تمایل میمونها به قمار را فعال و غیرفعال کنند. ویرایش ژن در ناحیه برودمن ۶، نورونها را نسبت به نور حساس کرد و آنها در واکنش به نور قرمز فعال شدند. این گروه پژوهشی یک آرایه الکترود ویژه را در ناحیه تغییریافته مغز کاشتند. این دستگاه نه تنها فعالیت الکتریکی مغز را ثبت کرد، بلکه نور قرمز را نیز به سطح آن تاباند تا نورونها را روشن کند.
ثبت دیدگاه