استمرار برخورد با معترضانی که در اعتراض به بازداشت شهردار استانبول به خیابان های ترکیه آمدند، سرنوشت سیاست داخلی این کشور را در وضعیت ابهام قرار داده است.آخرین وضعیت تظاهرات در ترکیه چه می دانیم؟رسول سلیمی: تظاهرات گسترده در ترکیه، که از ۲۸ اسفند ۱۴۰۳ در واکنش به بازداشت اکرم اماماوغلو، شهردار محبوب استانبول و رقیب اصلی رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور این کشور، آغاز شده، همچنان ادامه دارد. این اعتراضات، که بزرگترین موج ناآرامی خیابانی در بیش از یک دهه اخیر محسوب میشود، با مشارکت صدها هزار نفر در شهرهای مختلف، به ویژه استانبول، آنکارا و ازمیر، همراه بوده است. بازداشت اماماوغلو به اتهام فساد مالی و ارتباط با گروههای تروریستی، که از سوی حزب او، حزب جمهوریخواه خلق (CHP)، و بسیاری از ناظران بینالمللی به عنوان اقدامی سیاسی تلقی شده، خشم عمومی را برانگیخته است.تظاهرات در پی بازداشت اکرم اماماوغلو زمانی آغاز شدکه نیروهای پلیس در عملیاتی گسترده به منزل او یورش بردند و او را به همراه بیش از ۱۰۰ نفر دیگر، از جمله سیاستمداران، روزنامهنگاران و بازرگانان، بازداشت کردند. این اقدام درست چند روز پیش از انتخابات مقدماتی حزب CHP برای تعیین نامزد ریاستجمهوری سال ۲۰۲۸ صورت گرفت، که در آن اماماوغلو تنها نامزد بود. همان زمان رسانه ها اعلام کردند که این بازداشت به دنبال لغو مدرک تحصیلی اماماوغلو توسط دانشگاه استانبول انجام شد، حرکتی که او را از نظر قانونی از نامزدی در انتخابات محروم میکند. حزب CHP این اقدام را «کودتا علیه رئیسجمهور آینده ما» توصیف کرد و اردوغان را متهم به استفاده از قوه قضاییه برای حذف رقبا کرد.از همان شب نخست، هزاران نفر در مقابل ساختمان شهرداری استانبول در منطقه ساراچانه گرد آمدند و با شعارهایی مانند «اماماوغلو تنها نیست!» و «اردوغان دیکتاتور!» خشم خود را ابراز کردند. این تظاهرات به سرعت به بیش از ۵۵ استان از ۸۱ استان ترکیه گسترش یافت و به بزرگترین نمایش عمومی مخالفت با اردوغان از زمان تظاهرات پارک گزی در سال ۲۰۱۳ تبدیل شد.
شعارها: صدای خشم و امید
بررسی ها نشان می دهد شعارها در این تظاهرات نمایانگر ترکیبی از خشم علیه اردوغان و امید به احیای دموکراسی هستند. بر اساس گزارش گاردین، معترضان در استانبول شعارهایی مانند «حقوق، قانون، عدالت!» و «دولت استعفا!» را فریاد زدند، که نشاندهنده خواست عمومی برای پایان دادن به آنچه آنها سرکوب دموکراتیک مینامند، است. در آنکارا، معترضان در مقابل کامیونهای آبپاش پلیس ایستادند و شعار «ما برای صلح راهپیمایی میکنیم» را تکرار کردند، در حالی که در ازمیر، در میدان لوزان، شعار «دموکراسی پیروز خواهد شد» به گوش میرسید.
ثبت دیدگاه