غزه؛ ویتنامِ اسرائیل

به گزارش اسرار، «مهمت راکیپ اوغلو»، استادیار علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه «ماردین آرتوکلو» در تحلیلی که در وبسایت خبری تحلیلی «میدل ایست آی» منتشر کرد جنگ رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه را با جنگی که ایالات متحده در زمان جنگ سرد در ویتنام به راه انداخت و بعدا به دلیل گرفتار شدن در باتلاق این جنگ مجبور به ترک منطقه شد، مقایسه می‌کند.
راکیپ اوغلو ارزیابی کرد، شباهت پیدا کردن جنگ غزه با جنگ ویتنام روز به روز بیشتر می‌شود زیرا در هر ۲ جنگ یک نیروی نظامی دارای فن‌آوری‌های برتر گرفتار نبردی طولانی مدت شده، روحیه خود را از دست داده و هزینه‌های سیاسی و دیگر هزینه‌های نبرد برای آنها تشدید می‌شود.
جنگ همراه با نسل‌کشی رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه بیش از ۱۹ ماه است که ادامه پیدا کرده در حالی که به نوشته میدل ایست آی، ارتش این رژیم همچنان در رقم زدن هدف راهبردی خود در این جنگ یعنی از بین بردن مقاومت فلسطین به ویژه حماس ناتوان است.
راکیپ اوغلو خاطرنشان کرد: «قدرت‌های غربی از ابتدای این جنگ تقریبا به صورت بی‌قید و شرط از حمله اسرائیل به غزه به این بهانه که «یک اقدام مشروع در راستای دفاع شخصی» است پشتیبانی کرده‌اند. این پشتیبانی آنها تنها معطوف به حوزه نظامی نبوده و شامل ایجاد یک سپر دیپلماتیک، کمک‌های اقتصادی و تامین پوشش حمایتی نهادی در مجامع بین‌المللی نیز بوده است.
اما اسرائیل به رغم برخورداری از این پشتیبانی قاطع و اعمال یک محاصره تمام عیار زمینی، هوایی و دریایی بر نوار غزه هنوز نتوانسته ستون فقرات مقاومت فلسطین را در هم بشکند.
غزه؛ ویتنامِ اسرائیل
تجمع تانک‌های اسرائیلی در غزه
با وجود آنکه نوار غزه تقریبا به طور کامل ویران شده حماس و دیگر گروه‌های مقاومت فلسطین همچنان عملیاتی باقی مانده‌ و پرتاب موشک و عملیات‌های تاکتیکی پیچیده‌ آنها همچون کمین آنها در ماه گذشته میلادی در نزدیکی بیت حانون ادامه دارد. در این کمین ابتدا رزمندگان حماس از تونلی بیرون آمده و به سوی خودروهای نظامی اسرائیلی آر.پی.جی شلیک کرده و سه سرباز را مجروح کردند و سپس عوامل حماس هنگامی که نیروهای نجات به محل آمدند یک بمب را منفجر کرده و یک افسر ارشد را کشتند.»
راکیپ اوغلو با ذکر اینکه این عملیات حماس آسیب‌پذیری‌های ارتش رژیم صهیونیستی و برنامه‌های استقرار نیروی آن در به اصطلاح مناطق حائل را عیان و روایت ادعایی این ارتش در خصوص کنترل کاملش بر این مناطق را تضعیف کرد، تصریح می‌کند: «اسرائیل چند بار ادعا کرد تهدید در مناطقی مثل بیت حانون خنثی شده است. کمین اخیر یک پیام استراتژیک را فرستاده و نشان داد حماس، حتی در زیر اشغالگری و بمباران بی وقفه اسرائیلی‌ها، قادر به جمع‌آوری اطلاعات و اجرای هدف‌گیری دقیق و پیش‌دستی کردن علیه ارتشی که پیشرفته‌ترین فن‌آوری‌های جهان را دارد، است.اینجاست که می‌بینیم به طرزی قابل توجه می‌توانیم این جنگ را با جنگ ویتنام مقایسه کنیم. ایالات متحده در آن جنگ درس گرفت که داشتن قدرت آتش‌ برتر و حمایت خارجی به منزله تضمین پیروزی بر یک نیروی مقاومت ایدئولوژیک متعهد و جا افتاده، نیست.
جنگ غزه هر چه بیشتر تبدیل به ویتنامی برای اسرائیل می‌شود – جنگی که در آن کارزاری غیرقابل پیروزی به دلیل تجاوزگری نظامی، قضاوت غلط راهبردی و هزینه‌های فزاینده سیاسی به راه افتاده است.
به باور این تحلیلگر میدل ایست آی، شکست رژیم صهیونیستی در غزه تنها محدود به میدان نبرد نیست بلکه ابعاد این شکست در نظام سیاسی و دستگاه اطلاعاتی این رژیم نیز دیده می‌شود.
او تصریح می‌کند: «دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل درگیر آشفتگی داخلی فزاینده‌ای شده که در طی آن مقامات ارشد استعفا داده‌اند و همه تقصیرها را به گردن دیگری می‌اندازند. نتانیاهو در راستای دفع انتقادات ناشی از جنگ غزه، کسانی مانند یوآو گالانت، وزیر جنگ سابق را سپر بلا کرد. این تضعیف انسجام سیاسی، به تضعیف بیش از پیش پویایی داخلی شکننده اسرائیل منجر شده است.
با این حال، چشمگیرترین گسست اسرائیل در حوزه اطلاعاتی نهفته است. وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳ – زمانی که حماس یک حمله فرا مرزی بی‌سابقه را علیه اسرائیل آغاز کرد – فروپاشی کامل معماری امنیتی اسرائیل را آشکار کرد.
ناکامی سرویس‌های اطلاعاتی شین بت و موساد در پیش‌بینی و خنثی کردن این حمله، علیرغم عملیات‌های نظارتی که تا عمق غزه را پوشش می‌دادند، پایداری دکترین امنیتی اسرائیل را زیر سوال برد.
همانطور که ایهود المرت، نخست وزیر سابق اسرائیل، در هاآرتص هشدار داد، اسرائیل اکنون «بیش از هر زمان دیگری به جنگ داخلی نزدیک‌تر است». از این منظر، حمله حماس فراتر از تلفات نظامی که به بار آورد، اسرائیل را از درون دچار شکاف کرد.
روند فروپاشی داخلی در اسرائیل به رده‌های نظامی نیز تسری یافته است. رسانه «العربی الجدید» گزارش داد موجی از مخالفت‌ها در داخل ارتش اسرائیل بالا گرفته به طوری که تعداد فزاینده‌ای از نیروهای ذخیره از خدمت سربازی امتناع می‌کنند و کهنه سربازان ارتش نسبت به اهداف و پیامدهای اخلاقی جنگ سرخورده شده‌اند.»