چطور کمتر پلاستیک بخوریم؟

به گزارش اسرار، مطالعه‌ای روی داده‌های مربوط به ۱۰۹ کشور نشان داد که میزان پلاستیک‌هایی که مردم معمولاً در سال ۲۰۱۸ مصرف می‌کردند، بیش از شش برابر میزان آن در سال ۱۹۹۰ بوده است. میکروپلاستیک‌ها می‌توانند از طریق ریشه وارد گیاهان شوند یا وقتی حیوانات آن‌ها را همراه خوراک خود می‌خورند، وارد زنجیره غذایی شوند.
به نقل از زومیت، در مورد برخی غذاها می‌توان پیش از خوردن، بخشی از میکروپلاستیک‌ها را از بین برد. مطالعه‌ای در استرالیا نشان داد که مردم معمولاً ۳ تا ۴ میلی‌گرم پلاستیک در هر وعده برنج خانگی و تا ۱۳ میلی‌گرم در هر وعده برنج آماده مصرف دریافت می‌کنند. میزان میکروپلاستیک‌ها در برنج‌های بسته‌بندی‌شده در کاغذ و پلاستیک یکسان بود. بااین‌حال، پژوهشگران دریافتند که شستن برنج می‌تواند ۲۰ تا ۴۰ درصد از میکروپلاستیک‌های موجود را کاهش دهد. شستن گوشت و ماهی نیز می‌تواند میکروپلاستیک‌ها را کاهش دهد، اما به طور کامل از بین نمی‌برد.
برای برخی دیگر از غذاها، راه حل شستن عملی نیست. به‌عنوان مثال، نمک اغلب به دلیل آلودگی در مراحل استخراج و فرآوری، حاوی میکروپلاستیک است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۸ نشان داد که از بین ۳۹ برند نمک بررسی‌شده، ۳۶ مورد حاوی میکروپلاستیک بودند. نمک دریا بیشترین میزان میکروپلاستیک را داشت که احتمالاً به دلیل آلودگی بالای میکروپلاستیک در دریاچه‌ها، مخازن، رودخانه‌ها و اقیانوس‌های جهان است.
ساتیانارایانا و آنلیز آدریان، کارشناس ارشد برنامه پلاستیک و علوم مواد در صندوق جهانی حیات‌وحش، هر دو پیشنهاد می‌کنند که تا حد امکان به مصرف غذاهای تازه و کامل روی آورده یا حداقل از مصرف غذاهای فوق‌فرآوری شده اجتناب کنیم. ساتیانارایانا می‌گوید: «هرچه غذا بیشتر فرآوری شده باشد، احتمال آلودگی پلاستیکی آن بیشتر است، زیرا در کارخانه مراحل تماس بیشتری با پلاستیک وجود دارد.»کاهش میزان پلاستیک در زنجیره غذایی تنها با تغییرات در آشپزخانه‌های فردی ممکن نیست. به‌طور جهانی، اگر میزان زباله‌های پلاستیکی که محیط‌زیست را آلوده می‌کنند ۹۰ درصد کاهش یابد،
می‌توان میزان پلاستیک مصرفی مردم را تا نصف کاهش داد.
ویلده اسنکِویک، زیست‌شناس دریایی و پژوهشگر میکروپلاستیک در مؤسسه نروژی تحقیقات آب، می‌گوید: «پلاستیک ماده‌ای ارزان و عالی است. مشکل این است که ما بیش از حد از آن استفاده می‌کنیم.»
آب
آب (هم آب لوله‌کشی و آب بسته‌بندی‌شده در بطری‌ها) یکی دیگر از منابع قابل‌توجه ورود میکروپلاستیک‌ها به بدن است. مطالعات نشان داده است که حتی ساده‌ترین کار، مانند باز و بسته کردن درب بطری پلاستیکی، میزان میکروپلاستیک‌های موجود در آب را افزایش می‌دهد. مطالعه نشان داد هر بار باز یا بسته کردن درب، ۵۵۳ ذره میکروپلاستیک در هر لیتر آب تولید می‌کرد. آدریان می‌گوید: «مطالعات جدید نشان می‌دهند که آب بطری حاوی میکرو و نانوپلاستیک‌ها بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد.»
میکروپلاستیک‌ها به‌طور معمول در آب لوله‌کشی هم یافت می‌شوند. مطالعه در بریتانیا نشان داد که این ذرات در تمام ۱۷۷ نمونه آب لوله کشی مورد آزمایش حضور داشتند و تفاوت قابل‌توجهی در میزان میکروپلاستیک‌ها بین آب شیر و آب بطری مشاهده نشد. یافته‌های مشابه در چین، اروپا، ژاپن، عربستان سعودی و ایالات متحده نشان می‌دهند که آلودگی میکروپلاستیکی آب مشکلی جهانی است.
با این حال، اگر امکان آن وجود داشته باشد و آب شیر سالم باشد، نوشیدن آب لوله کشی می‌تواند راه بهتری برای کاهش مواجهه با میکروپلاستیک‌ها باشد. آدریان می‌گوید که سرمایه‌گذاری روی فیلتر مناسب تأثیر قابل‌توجهی دارد. حتی یک فیلتر ساده کربنی، مانند فیلتر موجود در پارچ‌های تصفیه آب، می‌تواند تا ۹۰ درصد میکروپلاستیک‌ها را از آب حذف کند.