نقش رفاه و برابری اجتماعی در سلامت روان

افراد بتوانند توانایی‌های خود را درک کنند، خوب یاد بگیرند و خوب کار کنند.. آذرخش مکری، دانشیار گروه روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در نهمین کنگره انجمن روانشناسی ایران به نقش رفاه و برابری اجتماعی در سلامت روان پرداخت. مکری توضیح داد: اگر شاهد یک نظام طبقاتی باشید که فاصله طبقات در حال افزایش باشد، افرادی که درآمد آنها از تورم جلوتر باشد، دارای طول عمر بیشتری هستند. خودکشی کمتری دارند و به طور کلی شاخص‌های سلامت روان بیشتری دارند.مکری با اشاره به پژوهش‌های مختلفی که در این حوزه صورت گرفته، گفت: پژوهشی در کنیا صورت گرفت که در حدود 60 روستا و به صورت تصادفی به خانواده‌ها کمک نقدی کردند. این کمک نقدی معادل یک دوم تا یک سوم سرمایه افراد بود.او ادامه داد: نتیجه این پژوهش نشان داد که اضطراب، افسردگی و عناصر استرسی در آنها کم شده بود. به عبارتی تزریق رفاه بدون دلیل خاصی ناخوشایند نیست. دریافت پول حال آنها را خوب کرده بود. نتیجه مهم دیگر پژوهش این بود که شاخص سلامت روان افرادی که پول دریافت نکرده بودند، فوق‌العاده افت کرده بود.مکری توضیح داد: کمتر از 50 درصد از سکنه روستاها کمک نقدی دریافت کرده بودند، یعنی تعداد کسانی که کمک نقدی دریافت نکرده بودند، بیشتر بود. بر همین اساس میانگین شاخص سلامت روان در روستاهایی که کمک نقدی دریافت کرده بودند، افت کرده بود.دانشیار گروه روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: بنابراین فقط رفاه مهم نیست، مسئله برابری اجتماعی هم مهم است. وقتی افراد احساس کنند که دیگران دارند و خودشان ندارند، فوق‌العاده به‌هم می‌ریزند.مکری توضیح داد: بالاتر رفتن افراد حال آنها را خوب می‌کند، اما پایین آمدن تعدادی دیگر (از نظر اقتصادی) میانگین شاخص سلامت جامعه را پایین می‌آورد و حال هم ناخوش می‌شود. این توضیح می‌دهد که توزیع یکسان فقر می‌تواند برای سیاستمداران خوشایند باشد. یعنی به جای اینکه به مردم پول (رفاه) دهند، همه را به یک اندازه فقیر کنند.