. این دغدغه و امید نهتنها در روزهای ابتدایی، بلکه پس از گذشت ۱۲روز جنگ تحمیلی اسرائیل علیه ایران تقویت شد.با وجود این، نکتهای که به نظر میرسد مغفول مانده، ناسازگاری برخی افراد یا جریانها، با مفاهیمی چون وفاق و منافع ملی است. براین اساس است که میتوان دریافت چرا برخی ممکن است ترجیح دهند اتحاد و همگرایی را زیرپا بگذارند.کمتوجهی برخی جریانها و افراد سیاسی به وحدت ملی و تلاش برای زیرسؤال بردن آن با هدف دستیابی به امتیازات جناحی از این جمله است.در چنین فضایی، جامعه رأیدهنده و بدنه اجتماعی که به دولت امید بستهاند، انتظار دارند دولت صراحت بیشتری در پیش گرفته و راهبردی نو برگزیند. مسأله این است که هر لحظه و هر مکان، میبایست وفاداری به منافع ملی قطبنمای سیاست باشد؛ چه از سوی دولت و چه از سوی جریانهای سیاسی. وحدت ملی هم به نوبه خود بر پایه عدالت و اعتماد عمومی شکل میگیرد و بر همان پایه استوار میماند.
۲۷ مهر ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۹
در آغاز کار دولت چهاردهم، آقای پزشکیان با این امید وارد عرصه شد که میتوان کشور را با همدلی و وفاق ملی اداره و از فضای تنش و جبههگیری پرهیز کرد.
نویسنده : صادق زیباکلام*
ثبت دیدگاه