به گزارش اسرار، فرهنگ پهلوانی با نام تختی در ایران گره خورده؛ او با منش و رفتار پهلوانانه مروج فرهنگی شد که اکنون به یکی از ارکان مهم ورزش تبدیل شده و ریشه در باور، اعتقادات و مذهب این مرز و بوم دارد.
تختی با ترویج این فرهنگ و نهادینه کردن آن در ورزش به یکی از محبوبترین چهرههای قرن ایران تبدیل شد، چهرهای که بیش از نیم قرن از مرگ او میگذرد اما هنوز یاد و خاطره او در دل ایرانیان جاودانه است.
برای نسل کنونی این سوال بیش از همه مطرح است که چرا جهان پهلوانی که قهرمانانی بزرگی مانند وایکینگ پالم، پیتر بلر، دیوید جیماگوریدزه، بوریس کولایف، آندره گورویچ، آناتولی آلبول، پرویز داداشاف، الکساندر مدوید، عصمت آتلی، احمد آئیک و پتکو سیراکوف را اسیر تکنیک خود میکرد چگونه در برابر مردم خاکی بود و فرش قرمز جهان ورزش برای او پهن بود، ماندن در ایران و با مردم زیستن با مردم بر هر پیشنهاد دیگر ترجیح داد؟
اما شهروندان ایران فارغ از پاسخ تمام این سوالات، به دنبال آن هستند تا با قدردانی از پهلوان خود به نوعی راه و روش او را به تمام قهرمانان کنونی یادآور شوند. راه و روشی که بر فرهنگ پهلوانی و مردمی بودن استوار است. همچنین در ۲ سال گذشته اتفاقاتی در زمینه زنده نگه داشتن نام تختی و ترویج فرهنگی پهلوانی انجام شده که بازخوانی آن میتواند برای دوستداران این جهان پهلوان جذاب باشد.
مدال قرن به نام تختی
یکی از مهمترین اتفاقاتی که در سال ۱۴۰۱ و در پایان قرن ۱۴ هجری شمسی در ورزش ایران رخ داد انتخاب برترینهای قرن ورزش بود. در مراسم معارفه برترینهای این قرن تختی یکی از برترینها لقب گرفت. مردم ایران به پاس خدمات تختی به کشتی و پایهگذاری فرهنگ پهلوانی توسط این جهان پهلوان، مدال طلای تختی را در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن را به عنوان یکی از برترین اتفاقات قرن ورزش کشور انتخاب کردند. انتخاب مدال تختی در حالی بود که او نخستین مدالآور ایران در المپیک نبود بلکه پیش از وی نفرات مانند جعفر سلماسی، محمود نامجو و امامعلی حبیبی به مدال المپیک رسیده بودند.
سلماسی نخستین مدال المپیک ایران را کسب کرد (برنز وزنهبرداری در بازیهای ۱۹۴۸ لندن) و محمود نامجو نیز نخستین مدال نقره تاریخ ورزش ایران را ضرب کرد. اولین طلای ایران در ادوار المپیک با هنر امامعلی حبیبی ملقب به ببر مازندران ضرب شد.
مردم با انتخاب مدال تختی به عنوان ماندگارترین مدال قرن عملا از پهلوان خود قدردانی کردند زیرا جهان پهلوان در بدترین شرایط و فشارهای خاص آن زمان به مردم و کشور پشت نکرد بلکه به عشق و با حمایت مردم ماند و با بدرقه تاریخی مردم راهی دیار باقی شد.
ثبت دیدگاه