مرکز آمار ایران به تازگی آخرین آمار مربوط به ضریب جینی را منتشر کرده است. نتایج بررسی مرکز آمار می گوید: در سال ۱۴۰۳ ضریب جینی خانوارهای کل کشور ۰.۳۸۷۰ است که در مقایسه با سال ۱۴۰۲ یعنی سال قبل از آن ۰.۰۱۰۹ کاهش نشان میدهد.در مناطق شهری ضریب جینی به ۰.۳۶۸۹ رسیده که نسبت به سال قبل از آن ۰.۰۱۳۱ کاهش یافته است. همچنین ضریب جینی خانوارهای روستایی ۰.۳۵۳۲ است که آن هم ۰.۰۰۵۱ کاهش نشان میدهد.
در سال ۱۴۰۳ سهم هزینه در دهک خانوارهای کل کشور نسبت به سال قبل تا دهک هشتم افزایشی بوده و این سهم در دهک نهم و دهم کاهش نشان میدهد.در سال ۱۴۰۳ سهم ۲۰ درصد کمهزینهترین ۶.۰۷ درصد است که نسبت به سال قبل افزایش و سهم بیست درصد پرهزینهترین جمعیت در کل کشور ۴۶.۲۴ درصد است که نسبت به سال قبل کاهش یافته است.
نسبت ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد پرهزینهترین به ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد کمهزینهترین جمعیت در کل کشور به ترتیب ۱۳.۲۵، ۷.۶۲ و ۴.۰۶ است که نسبت به سال قبل هر سه شاخص کاهش یافتهاند.در سال ۱۴۰۳، سهم هزینه در دهک خانوارهای مناطق شهری نسبت به سال قبل از دهک اول تا دهک هشتم افزایشی بوده، و در ۲ دهک نهم و دهم کاهش را نشان میدهد.
در سال ۱۴۰۳ در مناطق شهری سهم بیست درصد کمهزینه ترین ۶.۷۹ درصد که نسبت به سال قبل افزایش و درصد پرهزینهترین جمعیت ۴۵.۱۷ درصد است که نسبت به سال قبل کاهش یافته است. نسبت ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد پرهزینهترین به ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد کمهزینهترین جمعیت در مناطق شهری به ترتیب ۱۱.۱۴، ۶.۶۶ و ۳.۷۲ است که نسبت به سال قبل هر سه شاخص کاهش یافتهاند.
در سال ۱۴۰۳ سهم هزینه در دهک خانوارهای مناطق روستایی نسبت به سال قبل در دهک اول، دوم و دهم کاهشی بوده و در سایر دهک ها افزایش را نشان میدهد. در سال ۱۴۰۳ در مناطق روستایی سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینهترین جمعیت به ترتیب ۶.۸۱ و ۴۳.۳۱ درصد است که سهم هر دو شاخص نسبت به سال قبل کاهش یافته است. نسبت ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد پر هزینهترین به ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد کمهزینهترین جمعیت در مناطق روستایی به ترتیب ۱۰.۱۸، ۶.۳۶ و ۳.۵۹ است که هر سه شاخص نسبت به سال قبل کاهش یافتهاند.
در همین پیوند،حسین راغفر اقتصاددان واستاد دانشگاه الزهرا درباره کاهش شاخص ضریب جینی در کشور معتقد است که این رقم، میتواند معنایش بدتر شدن فقر در جامعه باشد.این کاهش نشاندهنده رشد فقر است. شاخص ضریب جینی ضعف بزرگی دارد و آن، حساسیت زیاد آن نسبت به اعداد میانگین درآمد یا مصرف است. به عبارت فنی، این یعنی هر تغییری در میانگین درآمد یا مصرف، میتواند بر مقدار ضریب جینی اثر جدی بگذارد.
وی توضیح میدهد که برای سادهتر بیان کردن موضوع، تصور کنید در یک روستای بسیار فقیر، فاصله بین درآمد کدخدای ده و یک کشاورز یا زارع ساده چندان زیاد نباشد. در این حالت ممکن است شاخص ضریب جینی در آن روستا خیلی پایین باشد، اما همه ساکنان همچنان فقیر باشند. بنابراین، ضریب جینی به تنهایی شاخص خوبی برای اندازهگیری نابرابری نیست.راغفر ادامه می دهد: با این حال، میتوان از این شاخص نکاتی را استنباط کرد. بر اساس شاخصهای دیگر، این کاهش ضریب جینی نشانه عمیقتر شدن فقر در ایران است.
به گفته وی، ضریب جینی در واقع شاخص پراکندگی درآمد است و بیان میکند که فاصله بین کمترین و بیشترین درآمدها چقدر است. این فاصله ممکن است در روستاها بسیار کم باشد، اما همزمان همه مردم فقیر باشند؛ پس این شاخص به تنهایی نشان نمیدهد آیا وضعیت توزیع درآمد مطلوب است یا خیر.
این اقتصاددان با بیان اینکه همین مساله در مورد کشور نیز صدق میکند، تصریح دارد: شاخصهای دیگری مانند تولید ناخالص داخلی و سرانه آن نشان میدهند که در سهماهه اول امسال، وضعیت خانوارها نسبت به بهار سال گذشته بدتر شده است. بنابراین، با کنار هم گذاشتن این شاخصها، میتوان نتیجه گرفت که کاهش ضریب جینی به معنای بدتر شدن وضعیت درآمدی است.
وی تاکید دارد: کاهش این شاخص اصلاً خبر خوبی نیست؛ میانگین درآمد جمعیت طبقات پایین افت کرده و وزن این طبقات در جامعه بیشتر شده است، یعنی جمعیت بیشتری وارد گروههای پایین درآمدی شدهاند. میانگین جمعیت پایین جامعه که دچار فقر شدهاند، وضعیت بسیار نامطلوبی دارند.
ضریب جینی عدد بی رحمی است، به صراحت بخشی از وضعیت جامعه و اقتصاد را نشان می دهد، با کسی تعارف و ملاحظه ندارد، شاید کمتر شدن آن در وهله نخست خبر خوبی باشد اما بررسی آن در کنار سایر شاخصها تصویر عریان تری از وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم نشان می دهد.





ثبت دیدگاه