بنابر اعلام مسوولان وزارت بهداشت، بر اساس آمار منتشر شده از آخرین مطالعه کشوری در سال ۱۴۰۰، برآورد تعداد کل بیماران دیابتی در جمعیت بالای ۲۵ سال در ایران بیش از ۷ میلیون نفر و در همان سال شیوع دیابت نیز بیش از ۱۴ درصد (متوسط قند خون در جمعیت ذکر شده ۱۰۵.۵۱ میلیگرم در دسی لیتر بوده است) برآورد شد که سهم زنان ۱۴.۷۱ درصد و سهم مردان ۱۳.۴۴ درصد بود. همچنین شیوع پیش دیابت نیز در همین جمعیت، ۲۴.۷۹ درصد بوده است که سهم زنان ۲۳.۵۴ درصد و سهم مردان ۲۶.۳۵ درصد بود.
تعداد مبتلایان به دیابت نوع یک و نوع ۲ در جهان درحالی در حال افزایش است که متاسفانه بیش از ۷۵ درصد بیماران در کشورهای با درآمد کم و متوسط زندگی میکنند و نیمی از مبتلایان به دیابت یعنی بیش از ۲۳۰ میلیون نفر هم از بیماری خود بیخبر هستند.دیابت نوع ۲ معمولا بیماری میانسالان و سالمندان است؛ اما طی سالهای اخیر به علت افزایش میزان چاقی، عدم تحرک بدنی و رژیم غذایی نامناسب در گروه سنی نوجوانان و جوانان نیز به طور فزایندهای دیده میشود و این درحالیست که آموزش، خودمراقبتی و پیروی از شیوه زندگی سالم و استفاده از دارو در کنترل بیماری بسیار موثر است.
دکتر اعظم کوهکن مدیر کلینیک دیابت پژوهشگاه رویان با بیان اینکه آمارها و ارقام جهانی ابتلا به دیابت و چاقی بسیار زیاد است، اظهار کرد: حدود ۲۰ درصد افراد بالای ۱۸ سال در کشور ما دچار چاقی هستند و در این میان میزان ابتلای زنان به چاقی نسبت به مردان بیشتر است؛ به نحوی که جمعیت زنانی که به چاقی مبتلا هستند نسبت به مردان ۲ برابر است.چاقی، زمینه ساز بیماری دیابت نوع ۲ بشمار میآید.
مدیر کلینیک دیابت پژوهشگاه رویان با بیان اینکه آمار و ارقام بیماری دیابت در کشور بیانگر این است که ابتلا به این بیماری روند افزایشی دارد، افزود: حدود ۱۴.۹ درصد از جمعیت بالای ۲۵ سال کشور به دیابت مبتلا هستند.عضو هیاتعلمی پژوهشگاه رویان گفت: میان ۳ مولفه «چاقی»، «سبک زندگی» و «دیابت» ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. دیابت و چاقی با عوارض متعددی همراه هستند؛ بهگونه ای که هر زمان از شیوع بالا و گسترش بیماریهای قلبی و عروقی، آلزایمر، سکتههای قلبی و مغزی سخن به میان میآید باید به فکر رابطه علت و معلولی این قبیل بیماریها با دیابت و چاقی باشیم. این ارتباط تنگاتنگ میان چاقی و دیابت منجر به افزایش بروز بیماریهای قلبی-عروقی و مرگ و میر بالا شده است.
مدیر کلینیک دیابت پژوهشگاه رویان با بیان اینکه عوارض ناشی از دیابت به سکتههای قلبی و مغزی محدود نمیشود، افزود: زخم پای دیابتی یکی از عوارض جدی و قابل ملاحظه دیابت است و حدود ۱۵ درصد از افراد دیابتی به زخم پای دیابتی مبتلا میشوند. قطع عضو جزو پدیدههای ناخوشایند و دلخراش دیابت به حساب میآید اما متاسفانه حدود ۲۵ درصد از افرادی که دچار زخم پای دیابتی هستند، ممکن است قطع عضو را تجربه کنند.
کوهکن ادامه داد: «رتینوپاتی دیابتی» نیز یکی از مخربترین بیماری های چشمی ناشی از دیابت است که بر اثر آسیب رگهای خونی شبکیه چشم رخ میدهد و فرد را مستعد نابینایی میکند. حدود ۱۱ تا ۱۲ درصد از دیابتیها به عارضههای چشمی و نابینایی مبتلا میشوند. همچنین درگیری کلیه و مشکلات کلیوی در میان دیابتیها بسیار رایج است.
وی بابیان اینکه از دیابت به عنوان «امالفساد» بیماریها میتوان یاد کرد، افزود: چاقی، عاملی برای بیماری دیابت به حساب میآید، براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، تعداد افراد چاق در جهان از مرز یک میلیارد نفر گذشته و هم اکنون از هر ۸ نفر یک نفر مبتلا به چاقی است. تعداد زنان مبتلا به چاقی از سال ۱۹۹۰، سه برابر شده است و تعداد کودکان و نوجوانان مبتلا به چاقی از ۳۱ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ به ۱۵۹ میلیون نفر در سال ۲۰۲۲ رسید. در گذشته، چاقی بزرگسالان در کانون توجه قرار گرفته بود اما سن ابتلا به چاقی کاهش یافته و کودکان نیز به چاقی مبتلا میشوند. شیوع دیابت نوع ۲ به واسطه رواج پدیده چاقی در میان کودکان افزایش یافته است. عامل عمده چاقی نیز تغذیه غیراصولی و نامناسب و شیوه زندگی ناصحیح است.
وی ادامه داد: میزان ابتلا به دیابت نوع ۲ نسبت به انواع دیگر این بیماری بیشتر است؛ به طوری که حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد از دیابتیها به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند. همچنین میزان ابتلا به دیابت نوع یک نیز حدود ۵ تا ۱۰ درصد است که این نوع در گروه سنی کودکان، رایج است.
وی درباره وضعیت «پیشدیابت یا دیابت پنهان» در کشور هم گفت: آمار و ارقام مربوط به پیشدیابت بیانگر این است که حدود ۲۵ درصد جمعیت بزرگسال کشور در معرض پیشدیابت هستند که در صورت عدم درمان و تغییر شیوه زندگی در سالهای آتی به دیابت مبتلا میشوند. حدود دو سوم افراد مسن جامعه که از چاقی رنج میبرند در معرض خطر «پیشدیابت» و دیابت قرار دارند. اگر بخواهیم برنامهریزی جامعی در خصوص دیابت برای کشور داشته باشیم باید به پیشدیابت توجه ویژه داشته باشیم.
مدیر کلینیک دیابت پژوهشگاه رویان با بیان اینکه جامعه نسبت به بیماری دیابت آگاهی کافی و لازم ندارد، گفت: بسیاری از افراد جامعه نمیدانند که بهترین سن و زمان مناسب برای انجام تست دیابت چه موقع است. با توجه به شیوع روزافزون دیابت و براساس دستورالعمل های جهانی، تست غربالگری قند خون از ۴۵ سالگی به ۳۵ سالگی تقلیل یافته، به همین دلیل، افراد بالای ۳۵ سال باید نسبت به انجام تست قند خون اقدام کنند.
کوهکن ادامه داد: همچنین اطلاعرسانی وآگاهیبخشی به مخاطبان از اهمیت و اعتبار فراوانی برخورداراست. در این خصوص افراد مستعد دیابت که شامل افراد با تغذیه نادرست، زندگی کم تحرک، خویشاوندان درجه اول مبتلا به دیابت باید نسبت به انجام تست قند خون تشویق شوند و در این زمینه باید اطلاعرسانی و فرهنگسازی از طریق «رسانههای عمومی» و «آموزش و پرورش» در مجامع عمومی صورت گیرد و این باور که چاقی یک بیماری است و سلامتی را تهدید میکند در ذهن جامعه نهادینه شود.
وی درباره ضرورت برنامهریزی برای بیماران دیابتی گفت: به طور کلی میتوان گفت اقدامات لازم جهت پیشگیری و کنترل بیماری دیابت را در ۳ بخش میتوان متمرکز کرد؛ گام اول، آموزش همگانی و مردمی و روز آمد کردن دانش پزشکان و گام دوم، دسترسی به تجهیزات، داروها و فناوری روز حوزه دیابت و سومین قدم، اقدامات موثر است؛ منظور این است مراکز درمانی به صورت جامعنگر به درمان چاقی و دیابت توجه کنند یعنی فقط دارو تجویز نکنند بلکه باید با مشاوره رو در رو با افراد دیابتی و خانوادهها بار تحمیل بر جامعه و کشور را کاهش داد. مشاورههای لازم با بیماران از جمله سیاستهای تاثیرگذار مثبت است که پذیرش بیماری برای بیماران و اطرافیان را فراهم میکند. اجرای این برنامهها به پشتیبانی وزارت بهداشت و دولت نیاز دارد.
این متخصص با بیان اینکه بررسی وضعیت مراجعهکنندگان به مراکز درمانی بیانگر این است که آموزش یک حلقه مفقوده در ارتباط با دیابت به حساب میآید، افزود: برنامههای مربوط به دیابت باید به صورت فصلی یا ماهانه انجام شود؛ به نحوی که عموم مردم نسبت به بیماری دیابت آگاهی داشته باشند. هنگامی که مردم نسبت به دیابت آگاهی داشته باشند، دانش عمومی افزیش مییابد.





ثبت دیدگاه