صنعت گردشگری نه تنها به ایجاد اشتغال و درآمدزایی کمک میکند، بلکه به تقویت زیرساختها، حفظ و بهبود فرهنگ، محیط زیست و افزایش تعاملات بینالمللی نیز منجر میشود و در این راستا، نقش دولتها در توسعه و رونق گردشگری بسیار حیاتی است. «نقش سیاستگذاری و برنامهریزی»؛ دولتها با تدوین سیاستها و برنامههای جامع گردشگری میتوانند به توسعه صنعت گردشگری کمک کنند. این سیاستها شامل اهداف کوتاهمدت و بلندمدت، استراتژیهای توسعه زیرساختها، حفاظت از محیط زیست و فرهنگ محلی و همچنین تشویق و حمایت از سرمایهگذاریهای بخش خصوصی است. به طور مثال فصل هفدهم برنامه ۵ ساله هفتم توسعه ایران که به برنامهها و اهداف بخش میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در طول برنامه پرداخته است و ابلاغ و آغاز آن تقریبا همزمان با شروع به کار دولت چهاردهم است، یکی از برنامههای مهمی است که میتواند در جهت توسعه و رونق گردشگری توسط دولت فوق نیز اجرا شود. سرمایهگذاری در زیرساختها یکی دیگر از نقشهایی که دولتها در توسعه و رونق گردشگری کشورشان ایفا میکنند، است. سرمایهگذاری در زیرساختهای گردشگری و یا به عبارتی بهتر توسعه زیرساختها، تسهیلات و امکانات گردشگری از جمله هتلها، فرودگاهها، راه آهن، جادهها و امکانات عمومی مانند آب، برق، گاز، مخابرات و .. از سوی دولتها بسیار مهم است. این سرمایهگذاریها نه تنها به جذب گردشگران و رضایتمندی آنها کمک میکند، بلکه کیفیت زندگی محلی را نیز بهبود میبخشد. بنابراین باید تمهیدات لازم توسط دولت جهت شناسایی مناطق مستعد گردشگری و تخصیص بودجه مناسب ملی و استانی جهت توسعه زیرساختها و تسهیلات رفاهی در آنها اندیشیده شود. تبلیغات و ترویج گردشگری ازدیگر نقشهایی است که دولتها در توسعه و رونق گردشگری کشورشان ایفا میکنند. دولتها با استفاده از رسانهها و اجرای کمپینهای تبلیغاتی میتوانند مقاصد گردشگری را به بازارهای هدف داخلی و خارجی معرفی کنند. این تبلیغات میتواند از طریق نمایشگاههای داخلی و خارجی گردشگری، شرکتهای خدمات مسافرتی، رایزنهای فرهنگی و اقتصادی مستقر در کشورهای بازار هدف و یا راهاندازی پرتالهای الکترونیکی معرفی جاذبههای گردشگری صورت پذیرد. سیاستگذاری، برنامهریزی و آموزش نیروی انسانی در صنعت گردشگری یکی دیگر از وظایف دولتهاست.
تدوین دورهها و سرفصلهای آموزشی، کاربردی و مهارتی برای کارکنان صنعت گردشگری مانند مدیران و پرسنل شاغل در واحدهای اقامتی، دفاتر خدمات مسافرتی، راهنمایان گردشگری و سایر فعالان این بخش و همچنین علاقهمندان و افرادی که به صورت غیرمستقیم در این بخش فعالیت میکنند مانند کسبه، رانندگان تاکسی و … و اجرای آنها از طریق موسسات و شرکتهای آموزش گردشگری و هتلداری، به ارتقاء کیفیت خدمات در این صنعت کمک شایانی میکند.«حمایت از بخش خصوصی» به عنوان یکی دیگر از نقشهای دولتها در توسعه و رونق گردشگری کشور مطرح است. دولتها باید با ارائه تسهیلات مالی مناسب و کم بهره، معافیتهای مالیاتی و یا معافیتهای مربوط به صنعت گردشگری و کاهش بروکراسیهای اداری و کوتاه کردن فرایندهای سرمایهگذاری و کارآفرینی، از بخش خصوصی در صنعت گردشگری حمایت کنند. به طور قطع این حمایتها میتواند به جذب سرمایهگذاران و ایجاد فرصتهای شغلی جدید منجر شود.یکی از مهمترین تاثیرات توسعه گردشگری بر اقتصاد، ایجاد اشتغال است. این صنعت به طور مستقیم و غیرمستقیم فرصتهای شغلی زیادی را فراهم میکند. مشاغل مرتبط با هتلداری، رستورانداری، حمل و نقل و خدمات مسافرتی و گردشگری از جمله مشاغل مستقیم هستند، در حالی که مشاغل تولیدی و خدماتی مرتبط با تامین نیازهای گردشگران نیز به عنوان مشاغل غیرمستقیم محسوب میشوند.توسعه گردشگری میتواند به افزایش درآمد ملی کشورها کمک کند در این ارتباط ورود گردشگران خارجی به ایران باعث افزایش ارزآوری و تقویت اقتصاد محلی میشود . توسعه گردشگری میتواند به تنوع بخشی اقتصاد کشورها کمک کند. کشورهایی مانند ایران که وابستگی زیادی به منابع طبیعی یا نفت و کشاورزی دارند، با توسعه گردشگری میتوانند ریسکهای اقتصادی خود را کاهش دهند و به سمت اقتصادی پایدارتر حرکت کنند.گردشگری پایدار به حفظ فرهنگ محلی و محیط زیست کمک میکند و در این خصوص دولتها با وضع قوانین و مقررات مناسب میتوانند از تخریب محیط زیست جلوگیری کرده و فرهنگ محلی را حفظ کنند. این موضوع نه تنها برای گردشگران جذاب است، بلکه باعث افزایش حس تعلق به جامعه محلی نیز میشود. ترویج سرمایهگذاری و یا گردشگری سبز، یکی از سیاستهایی است که با توجه به شعار سال ۲۰۲۳ سازمان جهانی گردشگری ملل متحد میتواند به افزایش مسئولیت اجتماعی سرمایهگذاران، کارآفرینان و فعالان بخش گردشگری و هتلداری برای توسعه پایدار محیط زیست و گردشگری سبز کمک شایانی کند.
ثبت دیدگاه