به گزارش اسرار، دکتر علیرضا رئیسی در پاسخ به این سوال که در چه شرایطی نباید برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع اجرا شود؟ گفت: در صورتی که اطمینان حاصل کنیم که مدیران بالادستی به گفتههای خود پایبند نیستند؛ یعنی اینکه به زبان بگویند جلو بروید، محکم جلو بروید، ولی وسط راه ما را رها کنند. ما نباید پزشکی خانواده را از جیب پزشکان و کادر سلامت اجرا کنیم. آیا قانون چنین چیزی گفته؟ خیر، قانون چنین نگفته. ما مدام به پزشکان فشار آوردهایم و طبیعیست که پزشکان ناراضی باشند. اگر جای پزشکان فارس و مازندران بودم، حالم بد میشد. میگفتم شما چقدر وعده دادید که عملی نکردید. حالا چطور به این حرفها اعتماد کنم؟وی افزود: دوستانی که دو دهه است فقط در حال حرف زدن و یک دهه هم مشغول به آسیبشناسی هستند، به نظر من خیلی به واژه «آسیبشناسی» علاقه دارند! در حالی که این طرح نیازی به آسیبشناسی ندارد؛ آسیب آن کاملاً مشخص است. نمیخواهم دنبال مقصر بگردم، اما مدام میگویند ما پزشک خانواده داریم، در حالی که نداریم. حالا چرا فارس و مازندران انتخاب شدند؟ این دو استان اصلاً مناسب شروع نبودند. فارس قطب پزشکی جنوب کشور است؛ مردم از سایر استانها برای ویزیت متخصص به آنجا میآیند، نه پزشک عمومی. حالا ما آمدیم پزشکی خانواده را در اینجا اجرا کنیم، فقط با پزشک عمومی! سطح دو و سه چه شد؟ رییسی درباره اعتبارات و بودجه اجرای این طرح نیز گفت: ما واقعاً درگیر شدیم تا اعتبار بگیریم. اگر نبود، چطور میتوانستیم این افزایش بودجه را بدهیم؟ ما از روستاها شروع کردیم اما سطح دو و سه را کامل اجرا نکردیم. برای سطح دو، خرید خدمت میکنیم. طبق قانون، بیمار برای خدمات سطح دو باید ۱۵ درصد فرانشیز بدهد؛ برای سطح سه که بیمارستان است، فرانشیز صفر است. او درباره نحوه اجرای پزشکی خانواده نیز گفت: اگر یک روستایی با عزت و احترام بیاید، از قبل نوبتش گرفته شده باشد، ایستگاه ارجاع وجود داشته باشد و خدماتش کامل انجام شود، آنوقت رضایت ایجاد میشود. جمعیت هدف ۳۰ میلیون نفر است. من تا زمانی که منابع پایدار وجود نداشته باشد، وارد استانهایی مثل فارس و مازندران نمیشوم. پای حرفم هم میایستم. منابع پایدار نباید تنها در حرف باشد؛ باید در عمل باشد.





ثبت دیدگاه