به گزارش اسرار، در سالیان اخیر لیگ برتر فوتبال ایران به صحنه بروز رفتارهای نگرانکننده و به دور از اخلاق بدل شده است؛ از حرکات ناشایست بازیکنان پس از گلزنی و لگدزدن به تابلوهای تبلیغاتی تا شعارهای زشت و فحاشی هواداران در ورزشگاهها را هر روز میتوان دید و تکرار و استمرار این رفتارهای غلط به حدی شده که قبح آن ریخته شده و بسیاری از این تصاویر برای ما عادیسازی شده است.
هرچند فوتبال به عنوان یک پدیده اجتماعی دربرگیری بسیاری دارد اما باید این موضوع را هم مد نظر داشت که این اتفاقات نهتنها چهره فوتبال را مخدوش کرده بلکه تبعات منفی گستردهای برای جامعه و آینده این ورزش به همراه دارد.
فوتبال بدون شک پرطرفدارترین ورزش در جهان ی است، این ورزش نمادی از فرهنگ، اخلاق و همبستگی اجتماعی کشورهای توسعه یافته به حساب میآید اما متأسفانه در سالهای اخیر، پدیده بیاخلاقی در فوتبال ایران به شکل نگرانکنندهای افزایش یافته است.
این مسئله تنها به رفتار بازیکنان محدود نمیشود، بلکه شامل مربیان، تماشاگران، رسانهها و حتی مسئولان نیز میشود که در این گزارش، تبعات منفی این پدیده را به اختصار بررسی میکنیم.
۱- تبعات اجتماعی و فرهنگی
آسیب به فرهنگ عمومی و الگوهای اجتماعی
رفتارهای غیراخلاقی و به دور از شان و منزلت اجتماعی بازیکنان و مربیان تأثیر مستقیمی بر روح و روان نوجوانان و جوانانی دارد که فوتبالیستها را الگوی خود میدانند. هرچه فرد خاطی مشهورتر و محبوبتر باشد خسارات وارده نیز سنگینتر است.
نمونه جدید آن توهین هدفمند لیدرهای یک باشگاه لیگ برتری به خانواده یک بازیکن فوتبال است، توهینهایی که مدیریت شده و با تمرکز بر شخصی خاص از روی سکوها شروع شده و در جریان بازی نیز ادامه پیدا میکند.
بعد از آن درگیری با یکی از مسوولان باشگاه رخ میدهد و این داستان ادامه دارد.
رواج خشونت و ناامنی در ورزشگاهها
افزایش فحاشی، درگیری و رفتارهای مجرمانه در ورزشگاهها، فضای رقابت سالم را به محیطی پرتنش و ناامن تبدیل کرده است. این موضوع امنیت روانی بازیکنان، مربیان و حتی خانوادههای تماشاگر را تهدید میکند و حضور زنان و کودکان در ورزشگاهها را دشوارتر میسازد.
متاسفانه در این مورد بارها نوشتیم اما تا گوش شنوایی برای آن نبود.
درگیریهای متعدد از سوی کادر فنی و بازیکنان و البته حضور تماشاگرانی خشن که در مواقعی سلاح سرد هم با خود حمل کردهاند نشان میدهد در این بخش از فوتبال باید نگران بود اما اینکه چرا با خاطیان مماشات شده و هر بار به شکلی این موضوع به نحوی خاص مدیریت میشود برای ما پوشیده است اما اگر روزی اتفاقی رخ بدهد همین مسوولان ی که دست روی دست گذاشتهاند باید بیایند و پاسخ بدهند، البته اگر بازهم دیگران را مقصر جلوه ندهند.
فراموش نکنیم در همین فوتبال خودمان و حتی در ردههای سنی پایه افرادی بودند که با چاقو و تبر به جان همدیگر افتاده و برای دیگران خط و نشان کشیدهاند اما با همین افراد هم مماشات شده است.
نمونه تازه این اتفاق نیز به انتشار تصویری از یک فرد با لباس شخصی در کنار زمین آنهم با تبر باز میگردد و فرد دیگری که چاقو به دست در بین فوتبالیستهای کم سن و سال، جولان میدهد.
کاهش اعتماد عمومی
بی اخلاقی در فوتبال باعث کاهش اعتماد عمومی به این ورزش میشود. هواداران و تماشاگران وقتی شاهد رفتارهای غیراخلاقی از جمله برخوردهای خشونتآمیز، مدیریت هدفمند برای ایجاد درگیری، حمل سلاح سرد، حمله به داور، بازیکنان، کادر فنی و حتی تنش روی سکوها هستند بدون شک این فرصت را از فرزند و جوان خود میگیرند که به جای حضور در فضایی پُرخطر به نام استادیوم، در محیطی دیگر زمان آزاد خود را سپری کند تا حداقل جانش در امان باشد.
۲- تبعات ورزشی و حرفهای
خدشه به اعتبار فوتبال ایران
تداوم بیاخلاقیها، فحاشیهای علنی در فضای ورزشی، واکنشهای توهینآمیز به اتفاقات فوتبالی، کتمان حقیقتی که همه آن را دیدهاند و بسیاری از اتفاقات ریز و درشت مستطیل سبز باعث میشود فوتبال ایران در سطح داخلی و بینالمللی اعتبار خود را از دست بدهد.
این وضعیت حتی میتواند بر تعاملات فوتبالی با سایر کشورها اثر منفی بگذارد. اینکه هنوز بازیکنان به اصطلاح حرفهای ما ارتباط صحیح و عادی با داور و سایر بازیکنان را یاد نگرفته و فکر میکنند همچون فیلمفارسی نیاز به عربدهکشی و داد و بیداد است، حکایت از واقعیت تلخی است که به دفعات آن را دیدهایم اما هر بار مسئولی به نوعی سرپوش روی آن گذاشته تا خدایی نکرده، به این و آن بر نخورد.
کاهش کیفیت مسابقات
بی اخلاقی در فوتبال میتواند کیفیت مسابقات را هم کاهش دهد. رفتارهای غیراخلاقی مانند تقصیر عمدی، فریب داوران و خشونت میتواند منجر به اختلال در جریان طبیعی بازی شود و کیفیت مسابقات را کاهش دهد. این موضوع میتواند منجر به کاهش جذابیت فوتبال برای تماشاگران و هواداران شود و این را بارها در مصاحبههای مسوولان و کادر فنی تیمها دیدهایم.
به تازگی این موضوع از پرده بیرون آمده و بارها شنیدهایم که یک مربی از دروازهبان یا بازیکن خود میخواهد بدون هیچ دلیلی روی زمین افتاده و نقش مصدومی را بازی کند که تاب و تحمل حرکت را ندارد تا شاید به نوعی وقت و زمان بازی تلف شود. با این شرایط فوتبال از ماهیت اصلی خود دور میشود، فوتبالی که قرار است با زیباییهای خود هواداران را جذب کند.
مشکلات بینالمللی
رفتارهای غیرحرفهای بازیکنان و مربیان در مسابقات آسیایی و جهانی حتی منجر به جریمههای سنگین از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) یا فیفا هم میشود و وجهه فوتبال ایران را خدشهدار میکند.
ثبت دیدگاه